Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Gallo-Romeinse villa genaamd Fount de Rome, gelegen in Fleury, Aude, Occitanie, is een tweede-eeuws gebouw (High Empire), voor het eerst gemeld in 1904 door J. Campardou. Tussen 1966 en 1968, door J. Fabre, onthult het heterogene meubilair en opmerkelijke architectuur: de muren, dik van 0,60 meter op sommige plaatsen, bevatten een uitzonderlijke hoeveelheid schelpen (Cardium, Tapes) in hun mortel, een zeldzame techniek in Languedoc. Geclassificeerd als een historisch monument in 1970, de villa bestaat uit tien kamers op twee terrassen, waarvan sommige voorzien van originele structuren zoals een discoïdale baksteen kolom of een concave apse kamer.

De villa, verlaten en binnengevallen door een mediterrane garrigue (Genèvrier cade, Ciste de Montpellier), leverde geen zichtbaar leidingsysteem, waardoor de watervoorziening mysterieus bleef. Onder de meubelresten zijn bot naalden, munten (inclusief een denier van Manius Acilius, 54 v.Chr.), en keramiek, maar geen mozaïek of tessela. In de omgeving werd een pottenbakkersatelier (ontdekt in 1984) naar verluidt verbonden met de villa, die tegels, bakstenen en keramiek produceerde, nu gedeeltelijk bewaard gebleven in het museum van Ensérune.

Vergelijking met andere regionale locaties, zoals de Villa de Vivios (Lespignan), onderstreept de originaliteit van Fount de Rome: in tegenstelling tot zijn buren, de muren bevatten geen Mioceen fossielen, maar hedendaagse zeeschelpen van bouwers, waarschijnlijk afkomstig van een nabijgelegen strand. De opgravingen, onderbroken in 1968 om onbepaalde redenen, verduidelijkten niet de exacte functie van bepaalde ruimtes, zoals de kamer met de "Griekse Kruisen" of de driehoekige met de "Abside." De site blijft dus een raadselachtige getuigenis van de Romeinse bezetting in Narbonnaise.

Externe links