Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Villa Paul Poiret, ook bekend als Château de Mézy, werd gebouwd tussen 1921 en 1923 door architect Robert Mallet-Stevens voor de ontwerper Paul Poiret, een belangrijke figuur in Parijse mode. Geïnspireerd door het purisme van Le Corbusier beoogt dit ambitieuze project een futuristische woning te creëren in beton, staal en glas, met 800 m2 leefruimte en 7 m hoge ramen. De site, gekozen om zijn panoramische uitzicht op de Seine en de nabijheid van de Olympische waterlichaam van de Mureaux (plaats van de Spelen van 1900 en 1924), symboliseert de esthetische brutaliteit van de inter-oorlogsperiode. Poiret, gepassioneerd over zeilen, plande zelfs een patio voor modeshows, maar zijn faillissement in 1926 onderbrak het werk, waardoor het gebouw onvoltooid bleef.

De villa werd in 1930 door actrice Elvire Popesco verworven en werd in 1932 door architect Paul Boyer definitief voltooid. Dit laatste voegt elementen toe van de Art Deco liner stijl (hublots, bastwerken), die deels de oorspronkelijke geest van Mallet-Stevens transformeren. Popesco woonde er tot 1985, toen de villa zijn bijnaam kreeg als "shipboard" of "Château de Mézy." In 1984 werd een historisch monument gearrangeerd, maar na het vertrek van de eigenaar viel het in puin, voordat het in 1989 werd gekocht door Sidney Nata, die in 1991 een bijeenkomst van internationale architecten (waaronder Jean Nouvel en Renzo Piano) organiseerde zonder concrete follow-up.

Sinds 2006 is de villa meerdere malen van hand veranderd, met opeenvolgende restauraties gericht op het herwinnen van de geest van Mallet-Stevens. In 2008 moderniseerde een rehabilitatie onder leiding van Jean-Michel Wilmotte gevels en interieurs, met behoud van originele volumes. Open episodicly tijdens Heritage Days, ze verschijnt ook in de bioscoop (Preest me uw hand, Holy Motors). De geschiedenis weerspiegelt de artistieke en sociale veranderingen van de twintigste eeuw, tussen architectonische avant-garde, industriële achteruitgang (de mislukking van de Poiret) en erfgoed renaissances.

De site, gelegen op een heuvel met uitzicht op de Seine, illustreert de modernistische utopie van de jaren '20: een "logisch en geometrisch huis," zoals beschreven door Mallet-Stevens, waar gladde oppervlakken, rechte hoeken en industriële materialen voorafgingen aan de kanonnen van de residentiële architectuur. Ondanks de veranderingen van de volgende decennia blijft de villa een uniek getuigenis van de dialoog tussen kubisme, purisme en Art Deco, evenals de onbekende ambities van Paul Poiret, een modepionier en avant-garde beschermheer.

Vandaag belichaamt Villa Paul Poiret de uitdagingen van het behoud van het moderne erfgoed. De opeenvolgende eigenaren, van verzamelaars tot vastgoedontwikkelaars, wisselden af tussen restauratie en speculatie, en benadrukten de spanningen tussen historisch geheugen en gronddruk in Île-de-France. Zijn inscriptie in historische monumenten in 1984 redde het gebouw, maar zijn toekomst blijft gekoppeld aan de betrokkenheid van zijn kopers, tussen openheid voor publiek en particulier gebruik.

Externe links