Crédit photo : Floflo62 (d · c), les architectes sont Albert Pout - Sous licence Creative Commons
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen
Tijdlijn
XIXe siècle
Époque contemporaine
1900
2000
1927
Bouw van de villa
Bouw van de villa 1927 (≈ 1927)
Werk van de architect Louis Quételart.
1er décembre 1997
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 1er décembre 1997 (≈ 1997)
Bescherming van gevels en daken.
1er quart XXe siècle
Referentieperiode architectuur
Referentieperiode architectuur 1er quart XXe siècle (≈ 2025)
Nederlandse stijl en scarabeetegels.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Gevels, daken en pergola van het terras (zie AT 32): inschrijving op bestelling van 1 december 1997
Kerncijfers
Louis Quételart - Architect
Ontwerper van de villa in 1927.
Oorsprong en geschiedenis
De villa Pretty Cottage, voorheen Scarabee, is een iconische villa gelegen in het Touquet-Parijs-Plage, Hauts-de-France. Gebouwd in 1927 door architect Louis Quételart, onderscheidt het zich door zijn architectonische stijl geïnspireerd door Nederlandse huizen. De oorspronkelijke naam, Scarabée, komt van de groene gelakte tegels in de vorm van een kever die aanvankelijk het dak bedekte, waardoor de schelp van dit insect werd opgeroepen. Deze nu ontbrekende tegels gaven de villa een unieke visuele identiteit en een directe verwijzing naar Vlaams vakmanschap.
De gevels en daken van de villa werden op 1 december 1997 als historische monumenten vermeld, waarbij hun erfgoedwaarde werd erkend. De bouw, gemaakt van baksteen met afgeronde palen op de hoeken, heeft een overdekt met lange, gebroken secties in sanitair Vlaamse tegels. De interieurorganisatie, gecentreerd rond een zaal die de belangrijkste kamers verspreidt, weerspiegelt een functioneel en esthetisch ontwerp. De schoorsteen stompt, uitgelijnd met de gevels, en de oculi piercing erin dragen bij aan zijn onderscheidende karakter.
De Scarabée villa illustreert de zorg voor architectonische details, zichtbaar in de complexiteit van de assemblages en bakstenen beslagen. De locatie in het hart van een perceel, met een behuizing lichaam uitgebreid door vleugels huisvesting kamers en garage, toont een rigoureuze planning. Hoewel de originele groene tegels zijn verdwenen, behoudt de structuur zijn identiteit dankzij de vorm van het dak, altijd het oproepen van een kever. Dit monument getuigt van de invloed van Noord-Europese architectuur in het kustlandschap van het begin van de twintigste eeuw.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen