Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De villa Saraléguinéa, gebouwd in 1909 door architect François-Joseph Cazalis, belichaamt de regionalistische architectuur van het begin van de twintigste eeuw. Gesponsord door Jacques dit Hippolyte Lesca, verrijkt in Zuid-Amerika, draagt ze de naam van haar vrouw. Het plan scheidt de woonruimtes in het westen (woonkamers ingericht met neo-Louis XVI houtwerk, kamers van eigenaren en gasten) van service gebieden in het oosten (huishouden, onderhoud). Het gebouw combineert klassieke referenties met neo-laburdin elementen, zoals de kerker op de zuidelijke gevel, versierd met Baskische inscripties, en een ingang geïnspireerd door het Neder-Navarra.

Oorspronkelijk werd de villa omringd door een park ontworpen door de gebroeders Gelos, waarvan er slechts een gebogen gangpad voor het terras en enkele lauweren gesneden. De gevels en daken, evenals de ingangspoort, werden opgenomen in de historische monumenten in 1994. De kelder herbergde moderne installaties voor de periode (verwarming, wasserij, kelders), die het comfort weerspiegelden dat een rijke burgerij zocht. Vandaag de dag, de villa blijft een prive-eigendom, terwijl de voormalige conciërge, nu Villa Ihintza, is ook beschermd.

Gelegen aan de Avenue du Général-de-Gaulle in Guéthary (Pyrénées-Atlantiques), de villa illustreert de smaak van de Baskische elite van de tijd voor residenties combineren architectonisch prestige en landschapsintegratie. De eclectische stijl, tussen lokale traditie en klassieke invloeden, weerspiegelt de culturele uitwisselingen en sociale ambities van de sponsors. De nauwkeurigheid van de locatie wordt geschat op slecht (niveau 5/10), maar de officiële adres blijft Avenue du Général-de-Gaulle.

Externe links