Eerste sporen van beroep VIIIe siècle (≈ 850)
Mogelijk begin van habitat ter plaatse.
Xe–XIVe siècle
Periode van hoofdberoep
Periode van hoofdberoep Xe–XIVe siècle (≈ 1450)
Middeleeuws dorp in werking.
1902
Herontdekt terrein
Herontdekt terrein 1902 (≈ 1902)
Identificatie van archeologische resten.
1977–1992
Zoekcampagnes
Zoekcampagnes 1977–1992 (≈ 1985)
Exploratie en studie van de ruïnes.
1985
Opening van de museumruimte
Opening van de museumruimte 1985 (≈ 1985)
Begin van reconstituties en experimenten.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Oorsprong en geschiedenis
Het dorp An Mil is een archeologische site en een archeosite gelegen in Lann Gouh, in de gemeente Melrand (Morbihan, Bretagne). Het is een middeleeuwse nederzetting van de 11e eeuw, gebaseerd op de resten van een verlaten dorp omgeven door een beschermende helling. De opgravingen onthulden 17 granieten gebouwen, georganiseerd rond een centraal plein met een collectieve broodoven. De huizen, gemengd (mannen en runderen), hadden centrale open haarden en licht glooiende bodems om warmte en hygiëne te optimaliseren.
De overblijfselen, goed bewaard gebleven, tonen lage muren (80 cm) in plaatselijk graniet, met open haarden begrensd door stenen blokken. Er zijn maar weinig objecten gevonden, maar molenstenen, spindels en "unctuous" keramiek (typisch West-Bretagne) getuigen van landbouw- en ambachtelijke activiteiten: graanteelt, schapenteelt en wol spinnen. Een houten schuilkelder en een broodoven, waarvan de torchi kluis ingestort is, completeren de ontdekkingen.
De site, bezet tussen de tiende en veertiende eeuw (met sporen uit de achtste eeuw), werd herontdekt in 1902 en doorzocht van 1977 tot 1992. Een aangrenzende experimentele archeologische boerderij cultiveert middeleeuwse planten (geneesmiddelen, aardewerk) en reconstrueren oude technieken, zoals metaalwerk of graandorsen. De reconstructies van de gebouwen zijn gebaseerd op de overblijfselen: rieten daken, granieten muren en lokale houten frames.
De wederopbouwcampagnes, die in 1985 zijn begonnen, omvatten experimentele programma's (ovenkachel, gebied om te verslaan) om middeleeuwse praktijken te bestuderen. De site, onderhouden om plantproliferatie te voorkomen, biedt een route op een historische Zuid-Noord weg, bedekt met granieten arena. Het doel is de overblijfselen te behouden en tegelijkertijd een onderdompeling in het landelijke leven van de Middeleeuwen te bieden.
Het dorp illustreert een typische gemeenschapsorganisatie: gedeelde ruimtes (oven, centraal plein), onafhankelijke maar onderling verbonden familiewoningen en collectief beheer van hulpbronnen. De "poort van de doden," systematisch geblokkeerd na een dood, weerspiegelt overtuigingen met betrekking tot de scheiding tussen levend en overleden, nog steeds lokaal bevestigd tot voor kort.
