Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De gesloten stad Bellême is een oude versterkte omheining gebouwd in de 2e kwart van de 11e eeuw (circa 1027) onder impuls van Guillaume I Talvas, tegelijkertijd op het kasteel. Ontworpen om het middeleeuwse dorp te beschermen, zou het de stad omhullen met wallen, sloten en torens, waarvan sommige nog steeds, zoals de toren van de klok (11e eeuw), van achthoekige vorm, en de Saint-Sauveur poort, gerestaureerd in 1417 door de graaf van Warwick. Deze deur, kenmerkend voor de 15e eeuw met zijn twee derdepuntstorens, werd later een zoutzolder in de moderne tijd (1582), die het hergebruik van vestingwerken voor civiele doeleinden illustreert.

Bestaande overblijfselen omvatten delen van wallen geïntegreerd in huizen, sloten en getransformeerde verdedigingselementen. De Saint-Sauveur Gate, die in 1937 als historisch monument werd genoemd, lijdt nu aan de corrosie veroorzaakt door zout dat zijn stenen knaagt. In de 21e eeuw werd een restauratiecampagne gelanceerd, onder meer over ontzilting (2014/2011) en de consolidatie van structuren, ondersteund door lokale actoren zoals de vereniging Bellême-Heritage (gecreëerd in 2011) en de Erfgoedstichting. Deze inspanningen zijn gericht op het behoud van een emblematisch erfgoed van de Perche, vaak beschreven als de "mooiste veranda van de Perche" door fotograaf Frédéric Chehu.

De behuizing van Bellême weerspiegelt de evolutie van een middeleeuws bolwerk naar een commerciële stad, waar vestingwerken als symbolen van zijn geschiedenis blijven. Archeologische opgravingen uitgevoerd door Inrap in 2015 onthulden drie fasen van de bouw (XIIth De Kloktoren, geregistreerd in 1989, en populaire patronage operaties (zoals de donaties van lokale handelaren) getuigen van de hedendaagse gehechtheid aan deze bedreigde site, het mengen van collectief geheugen en behoud kwesties.

Externe links