Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het eiland Port-Cros, gelegen in de archipel van de eilanden Hyères in de Provence-Alpes-Côte d'Azur, is een mediterraan land van 7 km2, 4,2 km lang en 2,4 km breed. Het groeit op 199 m in Fortin de la Vigie, het onderscheidt zich door zijn weelderige vegetatie, gevoed door natuurlijke bronnen, en zijn steile reliëf. Zijn naam, geërfd van de Grieken die het Messé noemden ("Middeneiland"), roept zijn centrale positie op in de archipel van Stoechades. Romeinse sporen, zoals graven en gouden munten, getuigen van een oude bezetting, terwijl er in de vijfde eeuw een klooster werd gevestigd dat verbonden was met dat van Lerins, voordat het tussen de 10e en 16e eeuw door barbaarse piraten werd vernietigd.

In de 16e eeuw richtte François I de eilanden Port-Cros, Bagaud en Le Levant op als markiesat om piraterij te bestrijden en hun verdediging toe te vertrouwen aan Bertrand d'Ornezan in 1532. De beloofde vestingwerken waren echter langzaam tot stand gekomen, en Richelieu liet de toren van Eminentie bouwen in de 17e eeuw en de forten van de Estissac en Port-Man gebouwd. Ondanks deze inspanningen werd het eiland, vaak verwaarloosd door garnizoenen, geplunderd en binnengevallen, met name door de Engelsen in 1700 en 1742. In de 18e eeuw kwam het in handen van Louis de Colvet, de schoonvader van Mirabeau, en werd in 1783 verkocht aan Jean Joseph Barthélémy Simon de Savornin.

De 19e eeuw markeerde een keerpunt met Napoleon I, die de verdediging in 1811 herstelde en een garnizoen van 1000 tot 2000 man installeerde. Na de val van het Rijk veranderde het eiland meerdere malen van eigenaar, die het zonder succes probeerde op industriële gewassen of boerderijen (zoals een frisdrankfabriek). In 1890 werd de markies de Beauregard eigenaar en trok schrijvers aan, waaronder Eugène-Melchior de Vogüé, die het eiland vereeuwigde in zijn roman Jean d'Agrève (1897). De familie Henry, met name Marceline Henry, speelde vervolgens een sleutelrol in het behoud ervan in de 20e eeuw, waarbij een herberg werd omgevormd tot Provençaalse Hostellerie en literaire figuren zoals André Gide en Paul Valéry werden verwelkomd.

De Tweede Wereldoorlog liet sporen na in Port-Cros: in augustus 1944 vocht een Amerikaans-Canadese commando twee dagen lang tegen een Duits garnizoen tijdens de landing van de Provence. In 1963, dankzij de actie van André Malraux en de donaties van de erfgenamen van Marceline Henry en Paule Desmarais, werd het eiland het eerste Europese maritieme nationale park. Vandaag de dag beschermt dit park een unieke fauna en flora, zoals de Europese fyllodactyl (een endemische gekko), Aleppo den, of zeldzame vogels zoals de ash puffin. Historische forten en wilde landschappen maken het tot een belangrijke natuurlijke en culturele site.

Het bestuur van het eiland staat onder controle van de stad Hyères, met een speciale assistent, William Seemuller, sinds 2022. Het Nationaal Park, een openbare instelling onder toezicht van het Ministerie van Ecologie, zorgt voor de instandhouding van het land en het mariene erfgoed, terwijl activiteiten zoals wandelen worden toegestaan. De huidige uitdagingen zijn onder meer het beheer van invasieve soorten, zoals zwarte ratten waarvan de proliferatie is bevorderd door de uitroeiing van hastelkatten, of het behoud van mediterrane ecosystemen in het licht van het toerisme.

Externe links