Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Saint-Maur de Bleurville, gelegen in het departement Vosges (regio Grand Est), vindt zijn oorsprong in het begin van de 11e eeuw. Gebouwd tussen 1026 en 1050 op de fundamenten van een oudere Karolingische kerk, werd het ingewijd door paus Leo IX in 1050. Opgericht door Renard II, Graaf van Toul en Heer van Bleurville, herbergt het aanvankelijk een gemeenschap van Benedictijnen belast met het vereren van de relikwieën van de Comte martelaren Berthaire en Athalein, vertaald in de 10e eeuw sinds Faverney (Haute-Saône). De sabbat wordt een belangrijke bedevaartsplaats, met een liturgische feestdag gevierd op 6 juli.

In 1128 verlieten de nonnen het klooster, dat afhankelijk werd van de abdij van Saint-Mansuy in Toul. Benedictijner monniken bleven daar tot de Franse Revolutie in 1790. De crypte, gedateerd uit het eerste kwartaal van de 11e eeuw, is een zeldzaam voorbeeld van primitieve Romaanse architectuur, met zijn kolommen van verschillende vormen (rond, vierkant, achthoekig) en zijn drie ramen in volle hang. De hoge kerk, gedeeltelijk herbouwd in de 15e en 16e eeuw, domineert een helling terrein, waarin Gotische en Renaissance elementen.

In de 18e eeuw daalde de priorij na zijn gehechtheid aan Varangéville-Saint-Nicolas-de-Port, zijn inkomsten worden omgeleid naar de Basiliek van Saint-Nicolas-de-Port en de Primatiale van Nancy. De revolutie leidde tot de definitieve sluiting van het klooster. In de 19e eeuw werd de abdij tussen 1974 en 1990 gered door pater Paul Pierrat. Vandaag de dag behoort de site tot de vereniging Les Amis de Saint-Maur, die een museum van religieus leven en populaire vroomheid heeft opgericht in het voormalige ouderlijk huis.

Archeologische opgravingen onthulden eerdere sporen van bezetting: een prehistorische gereedschapswerkplaats (30.000 v.Chr.) bij de rotsen van Mulot, een plaats van neolithische verering gewijd aan de zon, en Gallo-Romeinse substructuren onder het Prinsplein, overblijfsel van een villa met thermale baden (I-II eeuwen). Deze ontdekkingen benadrukken het strategische belang van Bleurville, gelegen op het kruispunt van de wegen van Lotharingen, Champagne en Franc-Comtoise, en gekenmerkt door een culturele continuïteit sinds de prehistorie.

In 1986 werd de abdij genoemd als een historisch monument en wordt gekenmerkt door zijn samengestelde architectuur, die primitieve, gotische en renaissanceromans combineert. De crypte, bijzonder opmerkelijk, meet 10 meter zij aan zij met een apsis van 5 meter in diameter. De ruwe vierkante zuilen en beknopte hoofdletters zijn tekenen van snelle constructie, misschien gekoppeld aan de urgentie van het beschermen van relikwieën. In de omgeving, de Priory Saint-Berthaire (18e eeuw), voormalige huis van de monniken, illustreert de traditionele Lorrain architectuur met zijn "foil" (kamer van appartement) en zijn houtwerk.

De site is onderdeel van een breder historisch landschap, waaronder de rotsen van de Mulot (neolithische en middeleeuwse kruisen), de eik van de Heiligen (multisacular boom gekoppeld aan de relikwieën van martelaren), en Gallo-Romeinse blijft. Deze elementen onderstrepen de spirituele en economische rol van Bleurville, voorheen verbonden aan het glaswerk en bedevaarten van het Darney Forest. Vandaag de dag blijft de abdij een actieve culturele plek, gastvrije concerten en tentoonstellingen georganiseerd door de Association des Amis de Saint-Maur.

Externe links