Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van La Faize, opgericht in 1137 (of 1147 volgens sommige bronnen) door de monniken van de abdij van Caduin met de steun van Pierre, graaf van Châtillon, was een belangrijke tussenstop voor de pelgrims van Santiago de Compostela. Gelegen aan de convergentie van Via Turonensis en Via Lemovicensis wegen, speelde het een agrarische, technische en spirituele rol voor de lokale bevolking. Vanaf de late middeleeuwen kwam ze onder het regime van lofprijzing, met buiten Abbots als twee leden van de familie van Montesquieu.

De abdij werd zwaar verwoest tijdens de godsdienstoorlogen. In de 17e eeuw werden enkele gebouwen herbouwd, waaronder het klooster van meester Étienne Jacolin. In 1709 kwamen de monniken de lokale bevolking helpen tijdens de Grote Winter. Verkocht als nationaal eigendom in 1791, werd grotendeels vernietigd, waardoor alleen het kloostergebouw intact bleef. Van 1972 tot 2009 voerde historicus Maurice Druon uitgebreide restauratiewerkzaamheden uit en werd daar begraven bij zijn dood.

Vandaag de dag is er een lang 17e-eeuws gebouw met een schuur gemaakt van recovery materialen, een westelijke gevel met driehoekige pediment, en interieur elementen zoals 18e-eeuwse panelen en schoorstenen. De abdij, geclassificeerd als een historisch monument in 1974 voor zijn gevels, daken en archeologische overblijfselen, getuigt van zijn Cisterciënzer verleden en zijn rol in de lokale geschiedenis. De bogen van het klooster, gedeeltelijk geruïneerd, herinneren zich de oorspronkelijke architectuur.

Externe links