Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Vignogoul, oorspronkelijk Notre-Dame genoemd dan Sainte-Marie-Madeleine de Bon-Lieu, is een voormalige Cisterciënzer abdij in Pignan (Hérault, Occitanie). Het werd opgericht tussen 1104 en 1128 onder het episcopaat Gautier de Lille, bisschop van Maguelone, eerst een gemengde gemeenschap (mannen en vrouwen) voordat het werd een vrouwelijke Benedictijnse priorij in 1150, dankzij een erfenis van Guilhem, heer van Pignan. In 1178 verwijderde Paus Alexander III de mannelijke tak en verbond de nonnen permanent aan de orde van Cîteaux.

In de 13e eeuw kende de abdij een expansie ondanks financiële moeilijkheden in verband met de wederopbouw. In 1211 riep bisschop Raymond III van Uzes op tot donaties om het klooster in ruïnes te redden. In 1243 beperkte Paus Innocent IV het aantal nonnen tot 40 en plaatste de abdij onder bescherming van Valmagne. Onder impuls van de Prioress Elizabeth d'Aligan (1243 De abdij werd onafhankelijk in 1259, met Guillemette Déodate als eerste abdis.

De oorlogen en epidemieën van de 14e tot 15e eeuw verzwakten de gemeenschap. In 1437 verbond Paus Eugene IV Vignogoul tijdelijk met de Dominicanen van Montpellier, voordat een proces zijn onafhankelijkheid in 1446 herstelde. De abdijen Marguerite de Planat en Marguerite Alamand restaureerden het schip van de abdij. In 1622 verlieten de nonnen Pignan naar Montpellier na de vernietiging van de parochiekerk van Sint-Martin. De abdij, geclassificeerd als een historisch monument in 1862, werd gerestaureerd in 1912.

De architectuur van de abdij combineert elementen uit de 13e en 15e eeuw: een unieke nave dogives kluis, een zeven-paan koor verlicht door lancet ramen, en zijkapellen vormen een valse transept. Triforiums en schroeftrappen voltooien het gebouw, 32 meter lang. De armen van de abdij, gedateerd 1696, vertegenwoordigen een lacrosse en een wijnstoktak, symbolen van zijn religieuze en wijngaardroeping.

De abdij was oorspronkelijk afhankelijk van Valmagne (vanaf 1245), en was kort verbonden met de Dominicanen van Montpellier (1437/46). Na 1622 diende het als parochiekerk voordat het werd verlaten. Vandaag wordt het geleid door een vereniging en open voor het publiek, getuigend van acht eeuwen kloostergeschiedenis in Languedoc.

Externe links