Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Waterkasteel van de Arcier Bron à Besançon dans le Doubs

Doubs

Waterkasteel van de Arcier Bron

    2 Rue Casenat
    25000 Besançon
Château deau de la Source dArcier
Château deau de la Source dArcier
Château deau de la Source dArcier
Château deau de la Source dArcier
Château deau de la Source dArcier
Crédit photo : JGS25 - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Antiquité
Haut Moyen Âge
Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
200
300
400
500
600
1800
1900
2000
IIe siècle
Bouw van het Romeinse aquaduct
Ve siècle
Vernietiging van het aquaduct
20 mars 1837
Goedkeuring van het gemeentelijke project
1850-1854
Werk van het nieuwe aquaduct
1879
Gedrag Saint-Jean/Griffon
1915
Chloorbehandeling
1926
Registratie historisch monument
1935
Behandelingsinstallatie van La Malate
2021
Registratie blijft Romeins aquaduct
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Château d'eau de la Source d'Arcier: inschrijving bij decreet van 12 april 1926

Kerncijfers

C. Convers - Burgemeester van Besançon (midden de 19e eeuw) Controleert water werkt.

Oorsprong en geschiedenis

Het waterkasteel van de Arcier bron, ook bekend als het Saint John Reservoir, is een monument gelegen in Besançon, in het departement Doubs. Gebouwd in de 19e eeuw, maakt het deel uit van een gemeentelijk project om te voldoen aan de groeiende drinkwaterbehoeften van de stad. De locatie, op de hoek van de straten van de Cingle en het paleis, markeert het oude plein van het paleis, aan de voet van de citadel.

Al in de tweede eeuw veroverden de Romeinen de wateren van de bronnen van Arcier via een aquaduct dat Vesontio (Antique Besançon) voedde. Dit aquaduct, verwoest in de vijfde eeuw, is nooit hersteld. In de 19e eeuw, in het licht van de bevolkingsgroei, heeft de gemeente het project nieuw leven ingeblazen: in 1837 nam de raad het water van Arcier aan, gevolgd door studies (1843-1848) en werken (1850-1854). Deze omvatten een nieuw aquaduct, twee châteaux d'eau (Saint-Jean en Fort Griffon), en distributielijnen in de Boucle.

Het stuwmeer van Sint-Jan, met een capaciteit van 2.266 m3, ontvangt water door zwaartekracht op 262,09 m boven de zeespiegel, of 8 m boven de Gallo-Romeinse verzamelaar. Twee hoofdlijnen vertrekken richting het centrum van de stad, steken de Battantbrug over en voegen zich bij het stuwmeer bij Fort Griffon. In 1879 loste een directe rit tussen de twee tanks tekorten op tijdens piekverbruik. Water werd gechloreerd al in 1915 en vervolgens behandeld in de La Malate fabriek uit 1935.

Het monument, ingeschreven als historische monumenten sinds 1926, illustreert 19e eeuws hydraulische techniek. Zijn metselwerkstructuur, zonder beton, rust op ongeveer 60 kolommen die een horizontale afdekking ondersteunen. Een Sint John fontein, geïntegreerd met de voormuur, en twee herdenking plaquettes herinneren aan zijn geschiedenis. Een van hen noemde de toekenning van de werken in 1850 en hun voltooiing in 1854, onder het mandaat van burgemeester C. Convers.

In 2021 werden de overblijfselen van het Romeinse aquaduct opgenomen in de inventaris van historische monumenten, die de erfgoedherkenning van dit tweehonderdjarige hydraulische systeem consolideren. Het waterkasteel, eigendom van de gemeente, symboliseert zowel het oude erfgoed als de 19e eeuwse innovaties voor de watervoorziening van Besançon.

Externe links