Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Wesserling Park, een historisch monument, beslaat 42 hectare in de Hoge Rijn, in de vallei van Saint-Amarin. Het juxtaposeert Italiaanse terrassen, een Franse tuin en een Engels-stijl tuin, gelabeld "Opmerkelijke Tuin" in 2005. De geschiedenis is verbonden met de Elzasse textielindustrie, met industriële gebouwen omgebouwd tot eco-musea, waaronder de Grande Chaufferie, en interactieve tentoonstellingen over textielhandel (draad-, weven-, drukwerk). De site biedt ook theater tours en ambachtelijke demonstraties.

Oorspronkelijk was het landgoed een jachthut gebouwd in 1699 door de prins-abbés van Murbach, omgetoverd tot een klein barok kasteel in de 18e eeuw. Na een brand in 1777 werd het de zetel van een Koninklijke Vervaardiging van Indiase vrouwen, opgericht in 1761 door Jean-Mathias Sandherr. In de 19e eeuw groeide de fabriek met mechanisch spinnen (waaronder de eerste van Elzas in 1802, verwoest sindsdien) en huisvesting voor arbeiders en managers. Het park herbergt ook een neo-Romeinse protestantse kapel (1854) en werkgevervilla's.

De site, die in 1986 door de Algemene Raad van de Bovenrijn werd overgenomen om versnippering te voorkomen, omvat nu een Museum voor Textiel en Kostuums (geïnstalleerd in 1995 in voormalige werkplaatsen), alsmede gebouwen die beschermd zijn bij decreet van 18 februari 1998 en 24 april 2020. De gevels, daken, smeedijzeren poorten en industriële elementen (zoals het grote weven en het energiesysteem) staan vermeld als historische monumenten. Het park illustreert zo de evolutie van een seigneurieel landgoed tot een grote industriële pool, met behoud van het landschap en het architectonisch erfgoed.

De architectuur van het kasteel, herbouwd na 1777, beschikt over een lang, smal gebouw met een gewelfde kelder, een centrale trapkooi met balusters, en 18e eeuwse bezaaide plafonds. De beschadigde interieurdecoraties hebben hun originele schoorstenen verloren. Rond het kasteel vormen industriële gebouwen (zoals de Barette van het begin van de 19e eeuw) en arbeiderswoningen een samenhangend geheel, een bewijs van de sociale organisatie van de fabriek. De sluiting van de fabriek door de Boussac-groep markeerde het einde van haar textielactiviteit en maakte de weg vrij voor haar erfgoedontwikkeling.

Het park is vandaag de dag een dynamische culturele plek, die industriële geschiedenis, hedendaagse kunst en pedagogie combineert. De vijf tuinen, gangpaden van kalkbomen en terrassen met standbeelden herinneren aan de 18e-eeuwse ontwikkelingen, terwijl de oude textielmachines en archieven de gouden eeuw van de Elzasische industrie documenteren. De coëxistentie van landschapsstijlen (Frans, Italiaans, Engels) en industriële overblijfselen maakt het tot een unieke locatie, op het kruispunt van natuurlijk, architectonisch en technisch erfgoed.

Externe links