Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Witte fabriek en rode fabriek Oustau in Aureilhan dans les Hautes-Pyrénées

Patrimoine classé
Patrimoine industriel
Usine
Hautes-Pyrénées

Witte fabriek en rode fabriek Oustau in Aureilhan

    2 Rue de la Tuilerie
    65800 Aureilhan
Usine blanche et usine rouge Oustau à Aureilhan
Usine blanche et usine rouge Oustau à Aureilhan
Crédit photo : Florent Pécassou (d ·contributions) - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

XIXe siècle
Époque contemporaine
1900
2000
1873
Fabrieksstichting
1873, 1881
Installatie van Hoffmann-ovens
1945
Heroriëntatie van de productie
1970
Laatste sluiting
1994
Historisch monument
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Set nummer 1: decoratie gevel van het gebouw genaamd de witte fabriek (Box AL 372) ; Set nummer 2: alle gebouwen genaamd rode fabriek, bijgebouwen, evacuatie schoorstenen, ovens, entree curate, explosieve ruimtes, service esplanade, omheining muren (Box AL 373): inschrijving op bestelling van 1 september 1994, zoals gewijzigd bij beschikking van 27 december 1994

Kerncijfers

Laurence Oustau - Oprichtende industrie Gemaakt in 1873 met partners.
L. Danos - Oprichtingspartner Mede-maker van tegel-brickery.
A. Latapie - Oprichtingspartner Deelgenomen aan de stichting in 1873.

Oorsprong en geschiedenis

De Oustau witte en rode fabriek werd opgericht in 1873 door industrieel Laurence Oustau, geassocieerd met L. Danos en A. Latapi, als een moderne tegel-brickery. De site onderscheidt zich door de installatie van twee Hoffmann (1873 en 1881) ovens, nog steeds op zijn plaats, en een architectuur rijk versierd met polychroom gelakte bakstenen in de "Rode fabriek." Deze technische innovaties markeren een breuk met traditionele ambachtelijke methoden, waardoor de fabriek als een belangrijke speler in de lokale industriële revolutie.

De productie breidde zich uit tot tegels, bakstenen, stenen pijpen en geplaveide stenen, met een diversificatie in steengoed en aardewerk. Na 1945 richtte de activiteit zich op bakstenen en tegels tot sluiting in 1970. Vandaag de dag worden acht kookovens, bijgebouwen (stallen, werkgevershuis omgevormd tot een cultureel centrum) en een uitzonderlijke architectonische inrichting bewaard, getuige van het bloeiende industriële verleden.

Gerangschikt als een Historisch Monument in 1994, het ensemble bestaat uit twee beschermde delen: de gedecoreerde gevel van de "witte fabriek" en de hele "rode fabriek" met zijn ovens, open haarden, en afsluiting muren. Dit technische en esthetische erfgoed, in het proces van omzetting, illustreert de gouden eeuw van de keramische industrie in de Hautes-Pyrénées, waarbij innovatie en decoratieve kunst worden gecombineerd.

Externe links