Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De citadel van Saint-Jean-Pied-de-Port werd gebouwd in de 17e eeuw op de plaats van het oude kasteel van de koningen van Navarra, geschoren onder Richelieu. De ingenieur Antoine de Ville stelde de eerste plannen op in een context van religieuze oorlogen en Frans-Spaanse spanningen. De site, strategisch bij de grens, bestond al uit 13de eeuwse middeleeuwse wallen, doorboord door vijf versterkte poorten (waaronder de poort van Navarra, de best bewaard gebleven). Deze zandstenen muren, met herwerkte niches en mâchicoulis, omringden de "hoge stad," georganiseerd rond de rue de la Citadelle.

Rond 1680 berouwt Vauban de citadel diep door zijn karakteristieke gebastioneerde systeem toe te passen: een rechthoekig centraal lichaam geflankeerd door vier bastions en twee halve manen aan de uiteinden. Hij behield gedeeltelijk het werk van Antoine de Ville, maar verwijderde de middeleeuwse kerker en verstelde de verdediging (rechter bogen ter vervanging van de mâchicoulis, muren die citadel en wallen verbinden). De complexe arsenalen, pedriars, een kapel en barakken, trouw uitgevoerd volgens haar plannen. De citadel maakte deel uit van een grensdefensief netwerk, waaronder Bayonne, Hendaye en Navarranx.

De "lage stad," omringd door een homogene zandstenen omheining met vestingen en moorddadige stenen, werd voltooid in 1789, terwijl de bovenste stad zag haar wallen gerestaureerd. Na zijn demilitarisering in 1814, diende de citadel als gevangenis tijdens de Eerste Wereldoorlog voordat hij in de jaren tachtig werd omgevormd tot een college. De omringende vestingwerken, zoals de angst van Gaztelumendi, getuigen van militaire aanpassingen in de 19e eeuw. Vandaag is het geheel (Citadel en angst) sinds 1963 geclassificeerd als Historisch Monument, dat de evolutie van de defensieve architectuur van de Middeleeuwen in de moderne tijd illustreert.

Externe links