Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het klooster van de Karmelieten van Moulins werd in 1350-1352 gesticht dankzij een landdonatie van Jean Rousseau dit Michiel, een lokale burgerij, en de financiële steun van Pierre I van Bourbon en Goussaut van Thoury. Oorspronkelijk gebouwd buiten de wallen, bij een kapel gewijd aan Notre-Dame de Pitié, werd het twee keer geplunderd door Anglo-bourguignon troepen (1384 en 1411), vervolgens herbouwd in de 15e eeuw. De kerk, eerst geplaatst onder de naam St. Stephen, werd later de huidige Sint-Pieterskerk.

In 1562 vernietigden de Hugenoten die Moulins belegerden het klooster en veranderden de kerk in een stal. In de 17e eeuw gereconstrueerd in een klassieke stijl (zwarte diamanten bakstenen gevel, monumentaal portaal met ionische pilasters), werd het verlaten in 1790 tijdens de verwijdering van de Karmelieten. Bij de restauratie werd de kerk parochie onder de naam Sint Petrus. De overblijfselen van het klooster, waaronder de klooster- en bakstenen vleugels, werden in 1971 in de historische monumenten ingeschreven.

De architectuur van de site wordt gekenmerkt door zijn preau omzoomd met baaien in volle hanger, zijn kubieke pilaren met dorische hoofdsteden, en een cornice met bovengelegde platte banden. De zuidelijke gevel, versierd met zwarte bakstenen diamant, en de gegraveerde poort weerspiegelen de klassieke 17e eeuwse invloed. Oostvleugel, uitbreiding van het kerkkoor, domineert het aangrenzende huis lichaam. Het klooster bezette ooit een grote vierhoek begrensd door St.Martin's straten, Delorme, en St. Joseph's Hospital.

Vandaag de dag zijn de beschermde overblijfselen (Cadastre P 25) elementen uit de 16de eeuw, getuige van opeenvolgende reconstructies. De site is eigendom van de gemeente Moulins en behoudt een erfgoedwaarde die gekoppeld is aan de religieuze geschiedenis van Bourbonnais, gekenmerkt door conflicten (de Honderdjarige Oorlog, de oorlogen van de religie) en architectonische reconstructies.

Externe links