Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Neuville Castle, gelegen in Gambais in de Yvelines, is een emblematisch gebouw van de 2e helft van de 16e en 18e eeuw. Gebouwd tussen 1570 en 1580 in een Henri III stijl die stenen en stenen combineert, wordt het toegeschreven aan de architect Jacques Ier Androuet du Cerceau, dicht bij Catherine de Medici en Henri III. Gesponsord door Joachim de Bellengreville, Grand Prévost van het Hôtel du Roy onder Henri IV, belichaamt hij de Franse Renaissance architectuur, met een robuuste structuur en karakteristieke ornamenten van de periode.

In 1672 werd het landgoed verworven door Jean-Baptiste Vallot, broer van het Archatre Antoine Vallot, die de oprichting van een markiesat kreeg onder de titel van Neuville Marquisat. In 1690 werd François de Nyert, Lodewijk XIV's eerste bediende en gouverneur van Limoges en het Louvre, eigenaar en maakte kleine wijzigingen. De grote transformatie vond plaats in 1750 onder Catherine de Revol, dochter van Nyert, die het interieur en de buitenkant grondig gemoderniseerd, waardoor het kasteel zijn huidige klassieke verschijning, zoals blijkt uit de gedenkplaat boven de erekamer.

De Franse Revolutie markeerde een dramatisch keerpunt: Clément Charles François de L'Averdy, chief financial officer van Lodewijk XV en eigenaar sinds 1765, werd in 1793 geguillotineerd. Het kasteel, verkocht als nationaal eigendom, werd in 1795 gekocht door de markies de Labriffe, schoonzoon van L'Averdy, wiens nakomelingen, de families van Labriffe en Jousseaume de La Bretsche het nog steeds bezaten. Na een periode van verlatenheid in de 20e eeuw, vooral tijdens Duitse en Amerikaanse beroepen, werd een grote restauratie uitgevoerd vanaf 1966. Een historisch monument in 1972 om zijn opmerkelijke gevels, daken en interieurelementen, het 110 hectare groot landgoed, waaronder een 18e-eeuwse boerderij en een bebost park, is nu gedeeltelijk open voor privé-evenementen.

Het kasteel van Neuville diende ook als decor voor veel film- en televisieshoots, waaronder Peau d'Âne (1970) van Jacques Demy, waar een archeologische opgraving in 2015 de locatie van de hut in een cult scene onthulde. Andere producties zoals Cyrano de Bergerac (1990) of Ridicule (1996) zijn gefilmd, evenals recente muziekclips. Deze media gebruiken tonen haar esthetische aantrekkingskracht en uitzonderlijke bewaring.

Het landgoed bestaat uit een vierhoekige boerderij gebouwd tussen 1701 en 1702, evenals een vijver omringd door reusachtige rododendrons, die het landschap van de achttiende en negentiende eeuw weerspiegelt. Altijd bewoond door de Laabriffe en Jousseaume families, het kasteel combineert nu historisch erfgoed en het hedendaagse leven, met af en toe verhuur voor bruiloften, recepties en schietpartijen, waardoor de centrale rol in de regio.

Tot slot is het kasteel verbonden met opmerkelijke historische figuren, zoals Édouard de Colbert-Chabanais (1834-1905), een generaal geboren in zijn muren, of Clement de L'Averdy, wiens executie in 1793 werd geassocieerd met beschuldigingen van het verspillen van gewassen in het park. Deze elementen onderstrepen het belang ervan in de sociale en politieke geschiedenis van het Île-de-France, van de godsdienstoorlogen tot de revolutie, door de Verlichting.

Externe links