Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De wallen van Mont-de-Marsan, gebouwd uit de tweede helft van de 12e eeuw, zijn de overblijfselen van de oude stedelijke vestingwerken. Geïnitieerd door Pierre de Marsan tussen 1133 en 1141 tijdens de oprichting van de stad, symboliseerden ze de vicomtale macht en beschermd Bourg-Vieux, gecentreerd rond het kasteel en de kerk van Madeleine. De muren, ongeveer tien meter hoog, werden gebouwd van schelpsteen gewonnen uit de steengroeven van Uchacq, een materiaal typisch voor lokale gebouwen. Dankzij een franchise charter van Pierre de Marsan konden de inwoners een deel van de stedelijke aangelegenheden beheren in ruil voor het onderhoud van de wallen, wat het begin markeerde van een gemeentelijke organisatie.

De omheining breidde zich geleidelijk uit met de uitbreiding van de stad. De Bourg-Neuf, in het westen, omvatte sterke huizen en een primitieve Deffenz poort bij de Twaalf. In de 13e eeuw beschermde een tweede omheining de Bourg de la Grande Fontaine, inclusief een deur naar Saint-Sever en de brug over de Midou. Vestingwerken evolueerden met elementen als de Grote Tenaille (1585 De havenwijk, die actief was in de 16e eeuw, profiteerde ook van zijn eigen omheining.

De verwoesting van de wallen begon in de 18e eeuw, als gevolg van een verandering in de stedelijke perceptie: de middeleeuwse poorten, als smal beschouwd, werden vernietigd tussen 1726 en 1777 om de stad te moderniseren. Het kasteel van Nolibos en de tenailles waren al in 1627 gesloopt in opdracht van Lodewijk XIII. Tegenwoordig zijn er slechts delen van muren, de Lacataye kerker, en Romaanse huizen, getuigen van dit defensieve erfgoed. De overblijfselen beschermd sinds 1942 zijn drie torens en delen tussen Victor-Hugo Street en Midou.

De wallen illustreerden ook de middeleeuwse sociale organisatie: hun participatieve financiering (tolgelden) en collectief onderhoud versterkten de gemeenschapssamenhang. De deuren, genoemd naar hun bestemmingen (Roquefort, Campet, Tartas), vergemakkelijkten handel en militaire uitwisselingen. Ferrugineuze steen (garruche) gebruikt in sommige muren herinnert aan de oude Ierse staalindustrie, terwijl openbare baden (zestiende eeuw) in de buurt gracht roepen het dagelijks leven na de daling van de vestingwerken.

Externe links