Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Notre-Dame de Bordeaux, oorspronkelijk Saint-Dominique genoemd, werd gebouwd tussen 1684 en 1707 in een barokke stijl geïnspireerd door de Gesù kerk in Rome. De bouw werd gemotiveerd door de vernietiging van het vorige Dominicaanse klooster in 1678, bevolen door Lodewijk XIV om het fort van het Château Trompet te vergroten. Architecten Pierre Duplessy-Michel (vervangen bij zijn dood in 1693 door pater Jean Fontaine) en Mathieu Labat regisseerde de werken, terwijl de gevel werd gekerfd door Pierre Berquin en zijn zonen. De ongebruikelijke oostelijke oriëntatie van de kerk wordt verklaard door de nabijheid van het Recollet klooster.

Tijdens de Revolutie werd het gebouw een Tempel van Reden (1793), toen gewijd aan de cultus van het hoogste wezen onder Robespierre. In 1908 werd een historisch monument gearrangeerd, waarbij de kerk tussen 1971 en 1981 gedeeltelijk instortte. Deze renovatie onthulde de originele blonde steen en benadrukte haar uitzonderlijke akoestiek, waardoor de kerk vandaag een populaire locatie voor concerten. Het orgel, gebouwd door Godefroy Schmidt in 1785 (58 wedstrijden, 4.238 pijpen), is een juweel geclassificeerd sinds 1971.

Binnen, de 60-meter schip, versierd met wieg gewelven en glas-in-lood ramen, huizen grote werken: zes schilderijen van broeder André (1712 De smeedijzeren roosters van het koor, gemaakt door Jean Moreau in 1781, illustreren het Bordeaux ambacht van de achttiende eeuw. De kapel van de rozenkrans toont een beeld van de Maagd met het kind en Dominicaanse scènes, zoals de Slag bij Lepante.

De barokke gevel, typisch voor de Jezuïetstijl, heeft een dynamische compositie met zuilen, pilasters en een versierde fries. Vier standbeelden van de artsen van de kerk (Ambroise, Augustinus, Jerome, Gregory de Grote), toegevoegd in 1865 door Edmond Prévot, vullen de nissen aanvankelijk leeg. De medaillons vertegenwoordigen vier Dominicaanse pausen, die het spirituele erfgoed van de plaats benadrukken. Het Meest hof, het laatste overblijfsel van het oorspronkelijke klooster (1684), herbergde ooit de Girondinen tijdens de Revolutie en dient vandaag als een culturele plaats.

De geschiedenis van de kerk weerspiegelt de politieke en religieuze omwentelingen van Bordeaux: van de Dominicaanse stichting tot haar revolutionaire transformatie, tot haar moderne restauratie. De architectuur, die klassieke strengheid en barokke uitbundigheid combineert, maakt het een symbool van Bordeaux erfgoed, terwijl de opeenvolgende functies (cult, rede, concerten) getuigen van de verankering ervan in het lokale leven. Het orgelbuffet, de schilderijen van broeder André en de beelden van Berquin maken het tot een openluchtmuseum.

Externe links