Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Kasteel Castanet, gebouwd in de 16e eeuw in Pourcharesses (Lozère), is een emblematisch monument van Cevenola architectuur. De naam, afgeleid van het occitaanse castanet ("chestoigneraie"), weerspiegelt de beboste omgeving van de regio. Gelegen nabij de weg van Regordane, een middeleeuws pad door pelgrims, werd het ook doorkruist door de Via Soteirana die Mende met Villefort verbindt. Vandaag kijkt het uit over het Villefortmeer, dat werd gecreëerd na de bouw van de homonieme dam.

Oorspronkelijk behoorde het land Castanet tot de gokheersers van de Guérin Guard, vazalen van de bisschop van Mende. In de 13e eeuw werd het geïntegreerd in de parochie Saint-Victorin-de-Villefort, afhankelijk van de abdij van Saint-Gilles. In 1550 werd Robert Brun eigenaar van het huis alvorens het in 1571 te verkopen aan Jacques d'Isarn de Villefort, die het huidige landhuis het jaar daarop oprichtte. Deze laatste, uitgebreid door zijn nakomelingen, heeft een familiewapen op zijn schoorsteen.

In de 17e eeuw verloor het kasteel zijn belang voor de familie van Isarn. Jacques Joseph d'Isarn, erfgenaam, trouwde met Marie Suzanne de Valicourt, Marquise de Villefort en subgouverneur van de kinderen van Frankrijk (1709-1744), met name verantwoordelijk voor het onderwijs aan toekomstige koningen zoals Lodewijk XV. In 1760 werd het kasteel verkocht aan Jean-Louis Baldit, daarna aan Victorin Bonnet-Ladevèze in 1784, voordat het in beslag werd genomen als nationaal eigendom tijdens de revolutie.

In de 20e eeuw ontsnapte het kasteel nauwelijks aan vernietiging tijdens de oprichting van de Villefortdam (1956-1957), gered door zijn inscriptie in de inventaris van historische monumenten in 1964. Na een brand in 2000 werd het in 2006 gerestaureerd en heropend voor bezoeken en tentoonstellingen, beheerd door de gemeenschap van gemeenten. Zijn rechthoekige plan, geflankeerd door vier torens, waaronder een barlong, illustreert zijn historische defensieve rol.

Het kasteel, een openbaar eigendom, behoudt unieke architectonische elementen zoals kanonnen en een poterne die toegang geeft tot de rivier. De geschiedenis weerspiegelt de seigneuriële, religieuze en economische dynamiek van de Lozère, tussen Gevaudan en het bisdom Oezès.

Externe links