Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Kasteel van Crozant is een middeleeuws fort gebouwd aan het einde van de 12e eeuw, dat vervolgens herbouwd werd in de 13e en 15e eeuw. Zijn overblijfselen, gelegen op een rotsachtige spoor tussen Creuse en Sedelle, illustreren de defensieve architectuur van het tijdperk. De site, bezet sinds de protohistorie, werd verlaten in de oudheid voor het hosten van een eerste fort tussen 997 en 1018. Het huidige kasteel, genoemd in charters rond 1200... werd ontwikkeld door de Graven van de Maart, waaronder Hugues X van Lusignan, echtgenoot van Isabelle d'Angoulême, aan wie een toren is toegewezen.

In de 13e eeuw, het comtale kasteel (Crusanum castrum comitis Marchie) nam zijn definitieve vorm, met vestingwerken versterkt om bedreigingen te weerstaan, zoals tijdens het rijden van de Zwarte Prins in 1356, waar het verzet tegen de Anglo-Gascons. In 1347 had de graaf van de Marche zijn voorraad al besteld tegen de angst voor een Engelse aanval. De site was ook het toneel van religieuze conflicten: in 1588 namen extremistische katholieken het kasteel in beslag, waardoor een toren verwoest werd. Al in 1606 diende hij als steengroeve voor de inwoners, zoals blijkt uit een rapport van 1640 waarin zijn staat van ontbinding werd beschreven.

In 1527 werd het kasteel in beslag genomen door Gabriel Foucault de Saint-Germain-Beaupré, gouverneur van de Marche. Zijn nakomelingen, waaronder Henri Foucault (1678), erfden het tot de 18e eeuw. Na eeuwen van verlatenheid werden de ruïnes gekocht door de gemeente Crozant. Vandaag de dag heeft een gezamenlijke vakbond (Department of Creuse, Community of Municipalities of the Dunois Country, gemeente Crozant) een rehabilitatieprogramma, waarin de site wordt geïntegreerd met de Valley of Painters, een gebied geïnspireerd door impressionistische en post-impressionistische kunstenaars.

De overblijfselen omvatten verschillende behuizingen, een 15e eeuwse vierkante kerker, twee 13e eeuwse torens, een kapel en de watertoren, waardoor toegang tot de rivier bedekt. Het kasteel heeft in 1997 een historisch monument geregisseerd, maar ook literatuur: George Sand maakte er na een bezoek aan Chopin het kader van zijn roman Mauprat van, terwijl Armand Guillaumin, impressionistische schilder, zijn schoonheid vierde. Lokale legendes, zoals de Rock of the Yarns of de Charraud brug gebouwd door de duivel, voegen een mythische dimensie aan de site.

De lijst van de heren van Crozant, van de Plantagenets (Henri II, Richard Coeur de Lion) tot de Bourbon-La Marche (Jacques II) en Lusignan (Hugues X), weerspiegelt het strategische belang ervan. Het kasteel was ook verbonden met figuren als Isabelle d'Angoulême of de Foucault de Saint-Germain-Beaupré. De daling versnelde na 1606, toen het werd een bron van materialen voor dorpelingen, voordat de moderne conservering.

Externe links