Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Montclar, getuigd van 1288 onder de Latijnse naam Castrum de Monte Clara, is gebouwd op een 45 meter hoge kasteel motte, site van een eerste middeleeuwse vesting. Aan het einde van de 15e of begin 16e eeuw wordt een hoge rechthoekige toren gebouwd, die nu het zuidwestelijke derde deel van het huislichaam vertegenwoordigt. Dit overblijfsel, misschien wel de locatie van de oude kerker, is het enige overgebleven element van deze periode, de andere delen die tijdens de revolutie en in de 19e eeuw voor hun materialen zijn neergeslagen.

De châtellenie de Monclar, waarvan het kasteel het centrum was, omvatte negen omliggende parochies en benadrukte het strategische en administratieve belang ervan. De site, omgeven door originele sloten, is gedeeltelijk gerestaureerd of aangepast door de eeuwen heen, vooral tijdens de 4e kwart van de 19e eeuw. De overblijfselen ten oosten van het gebouw maken het mogelijk om het oorspronkelijke volume van het gebouw voor te stellen, hoewel latere transformaties veranderde zijn oorspronkelijke structuur.

Het kasteel staat sinds 2007 bekend als historische monumenten, waaronder hekken, vloeren en terrassen. Hij behoorde tot prominente figuren, zoals chirurg Samuel Pozzi (1846/198), die figuren als actrice Sarah Bernhardt ontving. Meer recent heeft de historicus Patrick Esclafer van La Rode (1944.

Het dorp Montclard, rond het kasteel opgebouwd, behoudt een opmerkelijk architectonisch erfgoed, waaronder een middeleeuwse hal herbouwd in 1655 en oude huizen met houten galerijen en stenen kolommen. Dit zijn aanwijzingen voor economische activiteit in het verleden, waaronder maandelijkse beurzen, zoals die voor vette ossen. De site maakt deel uit van een heuvelachtig landschap typisch voor de centrale Périgord, tussen bossen en landbouwgrond.

Vlakbij, de kerk van Saint Georges, van Romaanse oorsprong (XII eeuw), en de kapel van Sainte-Thérèse in het dorp, voltooien dit religieuze en civiele erfgoed. De gemeente, doorkruist door de Caudeau, toont een topografie gekenmerkt door natuurlijke gevaren (vloeden, terugtrekking van klei), die weerspiegelt zijn complexe geologische en hydrografische omgeving.

Externe links