Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Poussey, nu uitgestorven, was een feodaal kasteel in Maizières-la-Grande-Paroisse in het departement Aube, in het Grote Oosten. Het werd onderscheiden van een latere burgerlijke residentie, gebouwd in de gemeenschap van het feodale gebouw na de vernietiging ervan. Pussey's fief, ook wel Poussay genoemd, was een van de vier baronnen onder de bisschop van Troyes, met rechten van gerechtigheid over naburige dorpen.

Het kasteel bestond vroeger uit een huis, vier torens, een ophaalbrug en een cochèredeur met een paviljoen. Het geheel werd omgeven door muren en sloten. De vernietiging vond plaats tussen de late zeventiende en achttiende eeuw, zonder dat de precieze oorzaken worden vermeld in de beschikbare bronnen.

De seigneury van Pussey werd al in 914 bevestigd en vormde een van de baronnen van La Crosse. Zijn heren oefenden een recht van rechtvaardigheid uit op de inwoners van Poussey, Maizières en Origny. Verschillende families slaagden op zijn hoofd, waaronder de Mesgrigny, de Raguier (Marquis de Poussey uit 1644) en de Le Peletier de Rosambo, tot de Franse Revolutie.

Onder de opmerkelijke eigenaren, Louis Raguier, bisschop van Troyes, en zijn neef Dreux Raguier, de koning's echanson, verwierf het fief in 1479. De familie Raguier hield het tot het begin van de 18e eeuw, voordat hij aan de Mesgrigny doorgegeven door huwelijk, vervolgens aan Louis II Le Peletier de Rosambo, laatste seigneur voor de revolutie. François-Étienne Lenoir de Balay verwierf het in 1791, gevolgd door Jean-Louis Bayle.

Historische bronnen omvatten Abbé Defer (1890) als referentie voor de studie van dit fief. Geen enkel architectonisch spoor van het feodale kasteel blijft vandaag, vervangen door een bourgeois huis gebouwd in de voormalige gemeenten.

Externe links