Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Château Saint-Étienne, gelegen in Aurillac in het Cantal, is een middeleeuws monument uit de negende eeuw. Gebouwd op een heuvel op een hoogte van 685 meter, domineert de stad en was aanvankelijk het castrum van de vader van Saint Géraud, oprichter van de abdij van Aurillac. De vierkante toren, overblijfsel van het eerste kasteel, presenteert drie fasen van de bouw: de negende eeuw aan de basis, de twaalfde eeuw, en de veertiende eeuw. Zijn bovenste arase dateert uit de 19e eeuw, nadat het in 1747 werd verminderd.

Het kasteel was de residentie van de abdijen van Aurillac tot de Franse Revolutie, toen het werd verkocht als nationaal goed. In 1845 werd hij aan het bisdom Saint-Flour nagelaten alvorens hij in 1847 door de gemeente werd gekocht onder impuls van burgemeester Louis-Furcy Grognier. Deze laatste vestigde een normale lerarenschool, toevertrouwd aan de broeders van de christelijke scholen, die er tot 1940 bleef. Een brand in 1868 verwoestte een deel van de gebouwen, wat leidde tot een reconstructie geïnspireerd door het pauselijk paleis Avignon, ter ere van Gerbert d'Aurillac (Pape Sylvestre II).

Het kasteel was ook het toneel van historische conflicten, vooral tijdens de opstanden van de inwoners van Aurillac tegen de abdij in de 13e en 15e eeuw. In 1569 werd het door de Hugenoten verwoest en gerestaureerd door Abbé Charles de Noailles. Na de revolutie diende hij kort als prefecturale residentie voordat hij een educatief centrum werd. In 1972 was hij onder leiding van burgemeester Mézard gastheer van het vulkaanhuis, een museum gewijd aan vulkanisme en milieu, en een permanent centrum voor milieu-initiatieven (CPIE).

Tegenwoordig herbergt het kasteel het museum van vulkanen, dat interactieve tentoonstellingen biedt over de geologie, fauna en flora van Cantal. De site, aangeduid als CPIE, is ook een plek voor universitair onderzoek en ecologisch bewustzijn. Sinds 2023 is het museum tijdelijk gesloten voor een project om zich te hergroeperen met het Art and Archeology Museum of Aurillac.

Architectuur bestaat het kasteel uit een middeleeuwse vierkante toren, gedeeltelijk aladen, en gebouwen herbouwd in de 19e eeuw door de architect Just Lisch. De belangrijkste gevel, geïnspireerd door het pauselijk paleis, domineert de stad, terwijl de achtervleugel, in de vorm van barakken, de wetenschappelijke collecties herbergt. De Gallo-Romeinse blijft genoemd (als een dolmen) onbevestigd.

Het kasteel staat sinds 2010 bekend als een historisch monument voor zijn middeleeuwse kerker. Het is eigendom van de gemeente en symboliseert zowel de religieuze geschiedenis van Aurillac (gekoppeld aan Saint Géraud en de abdij), het educatieve verleden (normale school) en zijn huidige inzet voor de verspreiding van wetenschap en de bescherming van het milieu.

Externe links