Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel Tarascon, gelegen aan de oevers van de Rhône in Tarascon (Bouches-du-Rhône), is een gebouw uit de 15e eeuw dat gotische en renaissancestijlen combineert. Gereconstrueerd door Lodewijk II van Anjou en aangevuld door zijn zoon Lodewijk III, werd hij een prestigieuze plek voor koning René, die er vaak verbleef en feesten en bijeenkomsten organiseerde. Dit kasteel, met imposante verdedigingen (45 meter hoog, ronde en vierkante torens), diende ook als een fort dat de politieke grens van de Rhône tot 1481 beheerst.

Een eerste kasteel, waarschijnlijk gebouwd door Roubaud II tussen 994 en 1010, bezette de site al. In de 13e eeuw, Charles van Anjou, Graaf van de Provence, gedeeltelijk bezet en gerestaureerd. In 1368 werd Bertrand Du Guesclin, onder bevel van hertog Louis d'Anjou, gezeten en nam Tarascon als onderdeel van de Franse ambities op de Provence. De stad werd overgenomen in 1370, maar het huidige kasteel werd herbouwd vanaf 1400 door Lodewijk II van Anjou, met werken onderbroken en vervolgens overgenomen door Lodewijk III (1428.

Koning René (1447 Het kasteel, uitgerust met artillerie in de 15e eeuw, verloor zijn strategische rol na 1481 en diende als gevangenis van de 18e eeuw tot 1926, het verwelkomen van onder andere matrozen vijanden. De restauraties van de 19e en 20e eeuw, geleid door Henri Antoine Révoil en Jean Camille Formigé, geven het monument zijn middeleeuwse uitstraling, met name door het herstel van de crenelage.

Architectureel is het kasteel verdeeld in twee delen: de lagere binnenplaats, gereserveerd voor de burgers en mannen van wapens, en het seigneuriale huis, omgeven door muren van 4 meter dik en 45 meter hoge torens. Het hof van eer, omringd door drie verdiepingen tellende gebouwen, huizen spiraalvormige trappen en gesneden decoraties (chimers, adelaars). De kapellen boven elkaar, gelegen in de halfronde toren, illustreren de dualiteit tussen seigneuriale ruimte en gemeenschappelijke ruimte. De graffiti van de gevangenen, daterend uit de 17e tot de 20e eeuw, getuigen van het daaropvolgende gevangenisgebruik.

Het kasteel inspireerde artistieke voorstellingen, zoals de tekening van Désiré Monnier in 1849, en diende als een filmdecoratie, langs de Bastille in La Révolution française (1989). Sinds 1840 is het een historisch monument en sinds 1840 eigendom van de gemeente Tarascon.

Externe links