Vermoedelijke bouw XIIIe siècle (≈ 1350)
Geschatte periode van stelecreatie
29 novembre 1948
Registratie MH
Registratie MH 29 novembre 1948 (≈ 1948)
Indeling als historisch monument
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Kruis, op de zuidhoek op de muur van de begraafplaats: inschrijving bij decreet van 29 november 1948
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
De brontekst vermeldt geen historische actoren
Oorsprong en geschiedenis
La croix de Marquein is een discoidale stele uit de 13e eeuw, gelegen in het gelijknamige dorpje Aude. Het onderscheidt zich door zijn twaalf cirkels die het kruis van Toulouse oproepen met twaalf jukbeenderen, hoewel zijn iconografie meer doet denken aan de oude wapens van de Graven van Toulouse: een kruis dat beperkt is tot besans (cirkels), in plaats van het cliché en jukbeen dat later wordt aangenomen. De stele, die een blok maakt met zijn piramide stam basis, presenteert verschillende sculpturen aan beide zijden: een driehoekig instrument omringd door dwars door het noorden, en een Grieks kruis met twaalf besans naar het zuiden, met holle kruisen markeren de diagonalen.
Het kruis staat sinds 29 november 1948 bekend als historische monumenten, als beschermd element op de zuidelijke hoek van de muur van de begraafplaats van Marquein. De exacte locatie, hoewel gespecificeerd door een bij benadering adres (1 Church Street), blijft onderworpen aan een cartografische nauwkeurigheid als middelmatig (niveau 5/10). Dit monument illustreert de invloed van de Toulouse Comtal symbolen in de regio, waar voorstellingen van het Occitaanse kruis op stelen komen. De stijl en motieven wijzen op een oorsprong gekoppeld aan de late 12e of 13e eeuw, een periode gekenmerkt door de piek van de macht van de Graven van Toulouse in Languedoc.
Marqueins stele, eigendom van de gemeente, getuigt van middeleeuwse artistieke en begrafenispraktijken in Occitanie. Discoidale steles, vaak geassocieerd met begrafenissen of verzamelplaatsen, dienden als symbolische markers in de openbare of religieuze ruimte. Hun iconografie, het mengen van christelijke motieven en seigneuriale emblemen, weerspiegelt de nauwe banden tussen politieke macht en religieuze expressie op dat moment. Het Marquein kruis, door zijn inscriptie in historische monumenten, is een bewaard gebleven voorbeeld van dit vervallen regionale erfgoed.