Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Québriac is een neoklassiek gebouw gelegen in de gemeente Québriac, Ille-et-Vilaine in Bretagne. Gebouwd in 1827 door de Rennes architect Louis Richelot, het stijgt op de resten van een middeleeuwse vesting ontmanteld in 1599 door Hendrik IV na de oorlogen van de religie. Dit feodale kasteel, nu uitgestorven, heeft een uitgestrekt landgoed van 750 hectare bevolen. Het huidige huis, rechthoekig, is georganiseerd op vier niveaus: een halfvrijstaande kelder voor diensten, een begane grond gewijd aan recepties, een verdieping voor kamers, en een verdieping van zolder.

Het kasteel onderscheidt zich door zijn sobere en evenwichtige architectuur, typisch voor de neoklassieke stijl. Het huis lichaam, gericht op het oosten-westen, heeft een vijf-spanige gevel, gemarkeerd in het westen door een centrale veranda opgestegen door een driehoekige pediment en in het oosten door een perron. Het grote steenwerk, gecoat op een granieten voet, wordt versterkt door bessen frames en gesneden stenen hoek kettingen. Het leien dak, met croup, en de houten kroonlijst maken deze set compleet. Het kasteel is omgeven door overblijfselen van gracht naar het noorden en zuiden, en is gelegen in een park met een boerderij, gazon, en een oude oranjerie.

Het château de Québriac is een historisch monument sinds 4 juni 2007 en beschermt zijn gevels, daken, kamers op de begane grond, evenals zijn trap en trappenhuis. Het land dat overeenkomt met de oude middeleeuwse gracht is ook inbegrepen in deze bescherming. Het gebouw, in opdracht van de heer de Castellan, getuigt van de invloed van neoklassieke architectuur in Bretagne aan het begin van de 19e eeuw, met behoud van sporen van zijn middeleeuwse verleden.

De site, gelegen op een heuvelrug, domineert een landschap gevormd door de geschiedenis, tussen feodale erfgoed en 19e eeuwse moderniteit. De interieurverdeling, bijna volledig bewaard gebleven, weerspiegelt de sociale organisatie van de tijd, met verschillende ruimtes voor recepties, kamers en diensten. De oranjerie en de moestuin (nu weg) herinneren aan het residentiële en agrarische karakter van het landgoed, typisch voor de aristocratische eigenschappen van de regio.

Het kasteel van Québriac illustreert aldus de overgang tussen het Oude Regime en de moderne tijd, waar de oude forten plaats maken voor elegante woningen, symbolen van een nieuwe relatie tot ruimte en macht. Zijn inscriptie in historische monumenten onderstreept zijn erfgoed belang, zowel voor zijn architectuur als voor zijn geschiedenis gerelateerd aan de oorlogen van religie en post-revolutionaire wederopbouw.

Externe links