Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Kerscoet Manor à Pluguffan dans le Finistère

Patrimoine classé
Demeure seigneuriale
Manoir
Finistère

Kerscoet Manor

    Manoir de Kerascoet
    29700 Pluguffan

Tijdlijn

Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1500
1600
1700
1800
1900
2000
XVe siècle
Afwijkende oorsprong
2e moitié XVIIe siècle
Begin van de wederopbouw
XVIIIe siècle
Volledige wederopbouw
1945
Moderne verandering
1970
Aanvullende wijzigingen
13 mars 1991
Officiële bescherming
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Gevels en daken op de binnenplaats van de gebouwen die het herenhuis vormen; hof; tuin met dubbele behuizing en rabine (cad. C 71, 72, 74): inschrijving bij beschikking van 13 maart 1991

Oorsprong en geschiedenis

Het Kerascoet herenhuis, gelegen in Pluguffan in Finistère, was oorspronkelijk de zetel van een bescheiden seigneury in de 15e eeuw. Hoewel de oorsprong ervan teruggaat tot deze periode, is het huidige gebouw het resultaat van een volledige wederopbouw in de 18e eeuw. Deze hervorming geeft het nu een homogene verschijning, kenmerkend voor de kleine Bretonse landhuizen rond een vierkante binnenplaats. Opvallende architectonische elementen zijn onder andere entreepilaren, een rabine (waterkanaal) en een dubbele behuizing rondom de tuin, die de evolutie van lokale seigneuriale praktijken weerspiegelt.

De noordelijke gevel van het herenhuis onderging grote veranderingen in de 20e eeuw, gedeeltelijk compromitteren van de historische authenticiteit. In 1945 werd een garage toegevoegd als uitbreiding van de dorpel, en in 1970 werden aan beide zijden van de traptoren twee kamers gebouwd. Ondanks deze wijzigingen werden de voor- en daken op de binnenplaats, evenals de tuin met dubbele behuizing en de rabine, beschermd door een inscriptie onder de historische monumenten op 13 maart 1991. Deze classificatie benadrukt de erfgoedwaarde van de site, die representatief is voor Bretonse manoriale architectuur uit de 17e en 18e eeuw.

Het herenhuis illustreert de overgang van een bescheiden middeleeuwse seigneury naar een meer knusse residentie, aangepast aan de normen van de zeventiende en achttiende eeuw. Zijn plan op de vierkante binnenplaats, typisch voor de regio, voldeed zowel aan de resterende defensieve behoeften en een verlangen naar sociaal prestige. De aanwezigheid van een rabine en een dubbele behuizing toont ook het belang aan van landschappelijke esthetiek en de symboliek van macht, zelfs voor middelgrote seigneuries. Deze ontwikkelingen weerspiegelen de architectonische invloeden van de periode en combineren middeleeuws erfgoed en klassieke innovaties.

Externe links