Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Lys-Saint-Georges ligt op een natuurlijke uitloper met uitzicht op de vallei van Gourdon, een zijrivier van de Bouzanne. De vermijdbare kerker, daterend uit de 12e eeuw, is het oudste deel, uitgerust met een compleet defensief systeem (bridge-levis, moordenaars) en interieur voorzieningen (paden, latrines). Het huidige gebouw, omringd door gracht, werd herbouwd uit de 14e eeuw op de resten van een eerder fort, terwijl het 15e eeuwse huis lichaam heeft flamboyante sculpturen. Gerestaureerd in de 19e eeuw, onderging zijn gevels en daken wijzigingen die de authenticiteit veranderden.

Tijdens de Honderdjarige Oorlog werd het kasteel bezet door een Engels garnizoen voordat het eigendom werd van Jacques Coeur, die er het huidige huis bouwde met uitzicht op de gracht. In 1440 ging hij naar de familie Bertrand, gouverneurs van de Berry en dicht bij Lodewijk XII. De kerker diende als gevangenis in Ludovic Sforza, de hertog van Milaan (bekend als Le More), gevangen genomen in 1500 voor verraad en hier vastgehouden tot 1504 voor zijn overplaatsing naar Loches Castle, waar hij stierf. De armen van de Bertranden en Navarra, zichtbaar aan de poort, getuigen van hun lange bezit (drie eeuwen), terwijl hun wapen aan de poort was gehamerd.

Verkocht als nationaal goed tijdens de Revolutie, verloor het kasteel een deel van zijn kerker en zijn trap in zicht. In de 19e eeuw restaureerde architect Alfred Dauvergne het tussen 1877 en 1887 en veranderde bepaalde structuren. Al in 1969 gedeeltelijk geclassificeerd (donjon, zwanger, porterie), werd de inscriptie uitgebreid tot de gehele castral site. Het is een prioritair project van de Erfgoed Lotto sinds 2020.

Externe links