Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château des Tours-Saint-Laurent, ook bekend als het Château de Saint-Céré, is een middeleeuws fort gebouwd op een rotsachtige piton met uitzicht op de vallei van de Bave, vlakbij Saint-Céré, in de huidige Occitanie regio. Zijn oorsprong stamt uit de Romeinse oudheid, zoals blijkt uit archeologische overblijfselen (armen, munten) van de regering van Augustus. In de 7e eeuw werd een eerste gebouw gebouwd door de seigneur Serenus, ter geboorte van het dorp Sanctus Serenus, voorvader van Saint-Laurent-les-Tours. Het fort werd een strategische kwestie, die gedurende acht eeuwen werd gecontroleerd door de Burggraafs van Turenne, alvorens onder koninklijke heerschappij in 1738.

In de 12e eeuw richtte de Burggraaf Raimon II van Turenne de "kleine toren" (1178), een symbool van zijn macht in het zuiden van de Burggraaf. Het kasteel, op zijn beurt Frans of Engels bezit tijdens de honderdjarige oorlog, werd versterkt in de 14e eeuw door de "grote toren" (1390), gebouwd na het vertrek van de Engelsen. De oorlogen van de religie (XVI eeuw) zag de site overgaan in de handen van protestanten voordat ze werden overgenomen door katholieken. In de 19e eeuw werd het middeleeuwse herenhuis in ruïnes herbouwd in neo-middeleeuwse stijl door Lafon du Verdier (1895).

Tijdens de Tweede Wereldoorlog herbergden de torens Radio Quercy, een metrostation van het Verzet (1944), die informatie uitzenden binnen een straal van 60 km zonder ontdekt te worden. In 1943 verwierf de schilder Jean Lurçat de site en installeerde daar zijn werkplaats, waardoor het huis veranderde in een unieke artistieke plek versierd met wandtapijten, schilderijen en keramiek. Na zijn dood (1966) nam zijn weduwe Simone Lurçat het kasteel over naar de afdeling Lot (1986), op voorwaarde dat de werken bewaard bleven. Gerangschikt als een historisch monument in 1889, de site nu herbergt het Jean Lurçat workshop-museum, genaamd Maisons des Illustres.

Architectuur bestaat het kasteel uit twee vierkante kerkers: de "kleine toren" (28 m, 13e eeuw), met dikke muren en platte steunpilaren, en de "grote toren" (35 m, 15e eeuw), met een kapel en mâchicoulis. Het huis, herbouwd in de 19e eeuw, behoudt middeleeuwse overblijfselen, terwijl de wallen, versterkt tijdens de oorlogen van de religie, cirkel het geheel. De opgravingen en restauraties (met name in 2011-2012) hebben het mogelijk gemaakt om dit erfgoed te benadrukken, een getuige van de militaire, politieke en artistieke geschiedenis van Quercy.

Externe links