Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het landgoed van Saint-Just heeft zijn oorsprong in de 13e eeuw, met de overblijfselen van een eerste kasteel nog zichtbaar. Aan het eind van de 16e eeuw bouwde Jacques de Crosmare (of Croixmare) een nieuw huis, beschreven in 1608 als een landhuis omringd door gewone mensen, oranjerie, tuinen en een gangpad. Het landgoed omvat dan wijngaarden, molens, een kapel en bouwland. Deze elementen worden bevestigd door een verklaring van eigendom in het Nationaal Archief.

In 1654 werd het landgoed verkocht aan Jean de Savary, schildknaap en grootmeester van de water- en bossen van Normandië. Onder zijn familie verandert het park in een Franse tuin, met een watercircuit en een moestuin. Een 1744 plan documenteert deze ontwikkeling. In 1775 verwierf de hertog van Penthièvre het kasteel en veranderde het in een hospice voor zijn oudere bedienden, met een zuivel, een koelbox en een ziekenboeg. Toen hij in 1793 overleed, werd het landgoed verkocht als nationaal eigendom.

Aan het begin van de 19e eeuw werd Marshal Suchet, hertog van Albufera, eigenaar en ondernam belangrijke werkzaamheden tussen 1816 en 1825. De architect Lacorne hertekent de begane grond in Empire stijl, terwijl de tuinman Belguise een deel van het park verandert in een Engelse tuin. Nadat de Marshal in 1826 stierf, verdeelde zijn weduwe het bezit. Sinds 1885 behoort het kasteel tot dezelfde familie, die geleidelijk aan het park herstelt: herbeplanting van de laan in platanen (1893), uitharden van de waterstukken (1905), en opnieuw besproeien van de parachutes (1935).

Het kasteel en het park zijn beschermd als historische monumenten sinds 1995 (registratie) en 1997 (classificatie voor het park en het hydraulische netwerk). De tuinen, die 17e en 19e eeuws erfgoed combineren, worden aangeduid als Opmerkelijke Tuin. Het landgoed behoudt een verscheidenheid aan architectonische elementen, zoals een bakstenen koeler, gemetselde terrassen, en een waterspiegel, getuige van de vele transformaties.

Een enkel detail: in 1798, werd de vrouw van Sébastien-Gilles Huet de Guerville begraven in het park, haar mausoleum hergebruikt 16e-eeuwse begrafeniselementen uit de kerk van Mercey. Dit feit illustreert de historische hergebruiken en lagen van de site.

Externe links