Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Notre-Dame-des-Trois-Épis kapel is een gotisch gebouw gebouwd tussen de 4e kwart van de 15e eeuw en de 1e kwart van de 16e eeuw, op het grondgebied van Ammerschwihr (High Rhine, Great East). Het maakt deel uit van een groter architectonisch complex, de Notre-Dame-des-Trois-Épis heiligdom, dat sinds 1968 de kerk van Notre-Dame-de-l-Annunciation en een gemeenschap van verlossers omvat. Zijn oorsprong dateert uit een Marian verschijning op 3 mei 1491: de Maagd verscheen bij smid Thierry Schoeré, met drie oren (symbool van overvloed) en een ijsblok (bedreiging van straf). Een tijdelijke houten kapel, gebouwd op het terrein van de verschijning, werd in 1493 vervangen door de huidige kerk, gewijd in 1495. Het gotische gebouw onderscheidt zich door zijn vijfzijdige bed, zijn gewelfde sacristie en een bolklokkentoren toegevoegd in de 17e tot 18e eeuw.

De geschiedenis van de site wordt gekenmerkt door haar rol als bedevaart en de transformaties in verband met haar religieuze bezetting. Al in de 16e eeuw was er een kerk, een kluizenaarshuis en een herberg. Na een brand in 1636 werd de kerk hersteld uit 1640, maar de kluis van het koor, ingestort, werd niet herbouwd. Een priorij werd opgericht in 1651 door Canon Pierre Dulys, achtereenvolgens bezet door Cistercians (1655), Antonines (1661), Ridders van Malta (1775) en Capuchins (1779). Het huidige kloostergebouw, gebouwd in 1731 voor de antonines, strekt het schip westwaarts. De kerk werd in 1791 tijdens de Revolutie gesloten en werd in 1797 door inwoners van Ammerschwihr gekocht om de vernietiging ervan te voorkomen.

In de 19e eeuw werd de site bediend door verschillende gemeenschappen (Liguorianen, diocesane priesters, Precious Sang Fathers, Redemptorists). In 1891 Het meubilair werd vernieuwd door Weyh de Colmar. Tijdens de Eerste Wereldoorlog diende het klooster als militair ziekenhuis. In de 20e eeuw werd het gebouw verhoogd (1929-1940) en beschadigd door brand in 1952, wat resulteerde in gedeeltelijke wederopbouw. De kerk, ingeschreven bij de historische monumenten in 1988, werd gerestaureerd in 1990/1991. Vandaag de dag blijft het een plaats van Elzas toewijding en architectonisch erfgoed.

Het gebouw heeft opmerkelijke gotische kenmerken: een plafondschip, een koor met een gesneden strip met een valse houten dogische kluis, en een westelijke deur met verstrengelde lijsten. De sacristie, gewelfd door twee d'ogiven gekruist met sleutels versierd met sterren, is het meest bewaard gebleven deel. De campanile op het dak en de interieur transformaties (X-VIIIe eeuw) getuigen van haar evolutie. Buiten, de vijfzijdige bed en gebroken boog openingen herinneren aan zijn middeleeuwse oorsprong. De site, eigendom van de gemeente, is nog steeds actief als een plaats van bedevaart en religieus leven, geassocieerd met de legende van de Marian verschijning van 1491.

De Drie Episcopale Heiligdom maakt deel uit van een Elzas religieus landschap gekenmerkt door Maria bedevaarten. Zijn geschiedenis weerspiegelt de politieke en religieuze omwentelingen van de regio, van de Reformatie tot de Franse Revolutie tot de 17e eeuwse oorlogen. Het behoud van de site, ondanks de branden en veranderingen in de gemeenschap, illustreert het belang ervan voor de inwoners van Ammerschwihr en de gelovigen. Tegenwoordig combineert het historische erfgoed, Marian devotie en Gotische architectuur, terwijl het de sporen draagt van opeenvolgende aanpassingen in verband met het convenuaal en gastvrij gebruik ervan.

Externe links