Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Saint-Étienne de Sens kathedraal, gelegen in de Yonne in Bourgondië-Franche-Comté, is een van de eerste gotische kerken van het christendom, gebouwd sinds 1130-1135 onder impuls van aartsbisschop Henri Sanglier. De revolutionaire architectuur, gekenmerkt door sexpartiete gewelven en bogen, maakt het een model voor latere kathedralen zoals Notre-Dame de Paris. In 1164 gewijd door paus Alexander III, symboliseert het de macht van het aartsbisdom Sens, dan primaat van Galliërs, en zijn spirituele en politieke invloed.

Het gebouw beslaat vier eeuwen, met belangrijke toevoegingen zoals de flamboyante Gotische transept (1490-1517) ontworpen door Martin Chambiges, of de zuidelijke toren voltooid in 1534. De kathedraal is ook het toneel van historische gebeurtenissen, zoals de bruiloft van Saint Louis in 1234 of de receptie van Thomas Becket in ballingschap. Zijn schat omvat 13e eeuwse glas-in-lood ramen, opmerkelijke sculpturen zoals het begrafenismonument van de Salazar, en twee middeleeuwse hommels, de Saviniaanse en de Potentiaanse, zeldzame overlevenden van revolutionaire vernietiging.

Geclassificeerd als een historisch monument in 1840, onderging de kathedraal restauraties na de verslechtering van de revolutie, die zijn doolhof, zijn begrafenis platen en een deel van zijn standbeeld zag verdwijnen. Het aangrenzende archiepiscopaal paleis, vandaag een museum, en de synodaalzaal gerestaureerd door Viollet-le-Duc getuigen van zijn centrale rol in het middeleeuwse religieuze en gerechtelijke leven. Bouwmaterialen, zoals Lutetiaanse kalksteen geïmporteerd uit Parijs, onderstrepen de ambitie en middelen die voor dit project worden gemobiliseerd.

De westerse gevel, met zijn drie portals gewijd aan Johannes de Doper, Sint Stephen en de Maagd, illustreert de evolutie van middeleeuwse beeldhouwkunst. Het centrale portaal, heroverd van een ineenstorting in 1268, contrasteert de wijze en gekke maagden, terwijl de rosacea van het transept, zoals die van het hemelse Concert (62 muzikale engelen), juwelen van glaskunst zijn. Het schip, breed en lichtgevend, en het koor met stralende kapellen weerspiegelen gotische innovaties, ondanks latere ontwikkelingen zoals de 18de-eeuwse jube.

De kathedraal herbergt ook koninklijke graven, waaronder die van de dolfijn Lodewijk (1765) en zijn vrouw Marie-Josèphe de Saksen, ouders van Lodewijk XVI, gesneden door Guillaume Coustou. Deze elementen, gecombineerd met zijn historische orgel (15de-15de eeuw) en zijn verhalende glas-in-lood ramen (parabolen, leven van de heiligen), maken het tot een plek van uitzonderlijke herinnering en erfgoed. Zijn invloed strekte zich uit tot Canterbury, waar Guillaume de Sens het werk regisseerde na de brand van 1174, waardoor de gotische stijl in Engeland werd verspreid.

Externe links