Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Kasteel Guirbaden, gebouwd in de 11e eeuw op een eerder door de Romeinen bezette site, werd opgericht door Hugues III van Eguisheim om de abdij van Altorf te beschermen. Al in 1027 overleed hij onder de overheersing van de hertog van Swabische Ernest II en werd vergroot door keizer Frederik II tussen 1219 en 1226. Dit kasteel, het grootste in de Elzas, leed vijf eeuwen van conflicten: verbrand in 1633, gerepareerd in 1647 door Frédéric de Rathsamhausen, vervolgens verpletterd door de Fransen in 1657. Het behoorde uiteindelijk tot de familie Rohan voordat het werd verkocht in 1790 en geclassificeerd als een historisch monument in 1898.

In de 19e eeuw veranderde het kasteel meerdere malen van hand. In 1968 ondernam een Elzasse ondernemer controversieel werk: het ontmantelen van de deur [19], het consolideren van de westelijke gevel met beton bedekt met stenen muren, voordat het verlaten van de bouwplaats in 1971. In de jaren negentig kreeg een nieuwe eigenaar toegang tot de kerker, die gevaarlijk was geworden. Sinds 2015 werkt een vereniging aan het herstel ervan, terwijl de toegang tot de kerker verboden blijft vanwege het risico van instorting.

De ruïnes, bedekt met vegetatie, onthullen een complex plan gescheiden door een dwarsgreppel. In het oosten, de kerker [23] en het Romaanse paleis (heersers seigneurial) met zijn gebogen ramen en romaanse-Byzantijnse hoofdsteden domineren de binnenplaats [16]. In het westen bevindt zich in de esplanade [5] de Valentijnskapel (12e eeuw, gerestaureerd in de 19e eeuw) en de Hunger Tower [6], een imposante vierkante toren. De muren in roze zandsteen met bazen, aangepast aan vuurwapens (kanonnen), getuigen van militaire ontwikkelingen. Een lokale legende verbindt het kasteel met de Tempeliers en een begraven schat, gesymboliseerd door het tragische lot van twee hebzuchtige tweelingen.

Gerangschikt in 1898 illustreert het kasteel de Middeleeuwse verdedigingsarchitectuur van Elzas, gekenmerkt door opeenvolgende bouwfasen (XIIde XIVde eeuw) en diverse invloeden, van keizer Frederik II tot de bisschoppen van Straatsburg. De huidige staat, tussen ruïnes en gedeeltelijke restauraties, maakt het een iconische site voor historische en wandelliefhebbers, toegankelijk vanaf Mollkirch of Grendelbruch door voetpaden.

Externe links