Interesse: De oudste vermelding van Mayenne dateert uit rond 778, toen Karel de Grote de bisschop van Mans een villa met die naam herstelde. In de 9e eeuw leed Maine aan aanvallen van de Bretons, vooral tussen 840 en 870. De bouw van het paleis Mayenne begeleidt de overname van het grensgebied onder Charles le Chauve. Het wordt toegeschreven, vermoedelijk aan de eerste Graven van Maine, verbonden door familie aan de Karolingische dynastie. Rond 920 werd het houten gebouw vervangen door een stenen gebouw bestaande uit: . een rechthoekige twee verdiepingen tellende body, waarvan de bovenste kamer, goed verlicht door een suite van ramen, bestemd was voor recepties; . een vierkante toren, misschien dienen als een woning; . een trap torentje leunend tegen de toren; . terrassen met toegang tot drie kanten van het gebouw. Kort daarna volgde een stenen omheining het wall op. In de 11e eeuw werd Maine niet langer bedreigd door Bretagne, maar door Anjou en Normandië. Geoffroi de Mayenne (v. 1030 - 1098), die het kasteel voor de Graven van Maine hield, maakte gebruik van een verzwakking van de Graven van Maine om het toe te passen, rond 1040. Hij nam deel aan de seigneuriële strijd, vooral tegen Willem van Normandië toen hij Maine greep. Bij deze gelegenheid werd het kasteel in 1063 in brand gestoken. Een van de belangrijkste veranderingen in deze periode is de toevoeging van een vloer aan het Karolingische gebouw in de 12e eeuw. Tegelijkertijd worden de lagere niveaus, inclusief de onderste kamer, gevuld. Terwijl de verdeling van Karolingische ruimtes ongewijzigd blijft als geheel, worden enkele wijzigingen in openingen aangebracht. Op deze manier worden granieten deuren in de vierkante toren geplaatst, waarvan één toegang geeft tot de Karolingische kamer, de andere naar de bovenste binnenplaats. Tegelijkertijd werd een residentieel gebouw samengevoegd met de wal van de bovenste binnenplaats. Vandaag zijn er slechts twee geminieerde baaien en een schoorsteen, zichtbaar in de courtine muur. In de strijd tegen het Plantagenet Rijk, dat zich uitstrekt van Engeland tot Aquitaine, werd Philippe Auguste lid van Maine in 1206. Juhel II van Mayenne, die de kant van de koning koos, versterkte zijn macht, maar zijn dood in 1220 markeerde het uitsterven van de Mayenne afstamming. De nieuwe heren, erven het kasteel door huwelijk, wonen er steeds minder vaak. Tijdens de 13e eeuw onderging het kasteel belangrijke transformaties waardoor het een krachtig fort werd, waarbij de verdedigingsprincipes van het Philippe-Auguste tijdperk werden overgenomen. De belangrijkste nieuwigheid is de oprichting van een grote lagere binnenplaats, dat is vijf keer het gebied van het geheel. Het bovenste hof zelf is voorzien van torens en een ingang kastanje. De veranderingen hebben ook betrekking op het primitieve huis. De verdedigingscapaciteit neemt toe door de bouw van een cilindrische toren op de noordoostelijke hoek. Tegelijkertijd wordt het interieur verheerlijkt door de bouw van gewelven, die een reorganisatie van de openingen vereist, en door de realisatie van een geschilderde inrichting. Het kasteel van Mayenne is sinds 1360, eigendom van de hertogen van Anjou, niet langer een aristocratische residentie aan het einde van de Middeleeuwen, maar een garnizoen. Als zodanig nam hij deel aan de gebeurtenissen van de Honderdjarige Oorlog (1337 - 1453). Hij werd voor het eerst bezet door de Engelsen van 1361 tot 1364. Maine werd binnengevallen na de Franse nederlaag van Azincourt (1415). Mayenne Castle, ingenomen in 1425 en bezet door John Falstaf, bleef in de handen van de Engelsen tot 1448. In deze periode is de residentiële functie van het kasteel bijna anekdotisch. Het dient voornamelijk als garnizoen. Nieuwe gebouwen, smederij, gewelfde kelder, worden opgericht in de hoge binnenplaats om te voldoen aan nieuwe behoeften. Na de laatste bezetting worden architectonische wijzigingen aangebracht om een betere verdediging van de site te garanderen. Een imposante toren die wapens kan dragen en vuur kan weerstaan, evenals een artillerie terras zijn gebouwd om het kasteel te versterken. Mâchicoulis en kanonnen worden toegevoegd aan twee torens en aan de rivier zijwanden. Het kasteel kent zijn laatste militaire gebruik tijdens de godsdienstoorlogen. Na de moord op de hertog van Guise (1588) behoorde hij tot Charles de Lorraine. Het Koninklijk Leger nam het uiteindelijk over in 1592. Het volgt een regressie van zijn residentiële en defensieve karakters: vernietiging van de gebouwen van het hooggerechtshof en razering van de torens na 1695. De binnenplaats wordt omgetoverd tot een park. De eerste zekere vermelding van de transformatie van het kasteel in een gevangenis dateert uit 1674. De Mayenne General Council verwierf het kasteel in 1824. Er worden verschillende regelingen getroffen om steeds meer gevangenen onderdak te bieden. In 1826 werd het hoofdgebouw zuidwaarts vergroot. Andere transformaties volgen: - wijziging van openingen; - bouw van een muur om de binnenplaats te scheiden van die van vrouwen; - totale wijziging van het dak... Plannen uit 1837-1838 geven informatie over de indeling van het kasteel en de bovenste binnenplaats. Het kasteel diende tot 1936 als gevangenis. Eigendom van de gemeente sinds 1936, het kasteel kent verschillende toepassingen tot de ontdekking van de Karolingian blijft in 1993. Vandaag presenteert het gebouw op de bovenste binnenplaats het museum van het kasteel van Mayenne. De lagere binnenplaats is volledig herzien om een aangename plek te bieden voor wandelen en ontdekkingen aan de Mayennais en toeristen.