Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Dolmen du Bois de la Grosse Pierre, geclassificeerd als een historisch monument in 1993, is een iconische megalithische site van het Neolithicum in Sainte-Radegonde, Charente-Maritime. Deze vierhoekige tumulus, ongeveer 20 meter lang bij 15 meter breed, herbergt een rechthoekige grafkamer voorafgegaan door een gedeporteerde toegangscorridor. De in 1998 door Jacques Gachina uitgevoerde opgravingen onthulden antropomorfe orthostaten, waarvan er een met gesneden borsten is gekerfd, opzettelijk omgekeerd, waarschijnlijk vanwege lokale overtuigingen.

De begrafenisruimte, nu in ruïnes, was aanvankelijk bedekt met een tafel meer dan een meter dik, gebroken in vier stukken. De site, geplunderd op een onbepaalde tijd, geleverd menselijke botten, pijlpunten, neolithische aardewerk jassen en ornamenten elementen (parels, schelpen), evenals fragmenten van middeleeuwse keramiek. Deze bevindingen getuigen van langdurige bezetting en complexe rituele praktijken.

De dolmen, van het type angoumoesin, heeft een ingang in "furnace deur," eenmaal gesloten door een stop van steen of hout, vergelijkbaar met die van de overdekte steegjes van de Val dóise. De orthostaten, 2,20 meter hoog, waren zorgvuldig bedekt. Hun doelbewuste omkering suggereert een afwijzing gekoppeld aan lokale sekten of bijgeloof, die de evolutie van geloof rond megalithische monumenten illustreert.

De site is sinds 1993 opgenomen in de inventaris van historische monumenten en is het onderwerp van een diepgaande studie van Jacques Gachina, die in 1998 is gepubliceerd. Het onderzoek benadrukt het belang ervan in het neolithische begrafenislandschap van het Westcentrum, terwijl sporen van hergebruik of later gebruik worden onthuld, zoals blijkt uit het middeleeuwse aardewerk dat daar werd gevonden.

Externe links