Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van het park, gelegen in Sance en Saône-et-Loire, is een middeleeuws gebouw gebouwd aan het begin van de 13e eeuw, vervolgens aangepast in de 14e en 15e eeuw. De buitenste muren, een meter dik en zes tot zeven meter hoog, vormden een onregelmatige veelhoek omgeven door sloten gevoed met levend water tot 1835. Een ophaalbrug om toegang te geven. Binnen domineert een 18 meter hoge ronde kerker een lichaam van huizen geflankeerd door een ronde toren. De kerker, zonder openingen op de begane grond, herbergt een kapel op de eerste verdieping, verlicht door lancet baaien, terwijl een muur trap leidt naar het tweede niveau, uitgerust met consoles voor defensieve hoogtes.

Het hoofdhuis, verbonden met de kapel door een kleine deur, heeft een plafond met balken en een grote open haard. Het ensemble, bedekt met platte daken in holle tegels, weerspiegelt een militaire architectuur aangepast aan woonbehoeften. Eeuwenlang is het kasteel niet toegankelijk voor het publiek. Zijn geschiedenis werd gekenmerkt door opeenvolgende adellijke families, waaronder Busseul, Mareschal en Mitte-Miolans, alvorens in handen van rijke heren als Pierre Perrachon in de 17e eeuw.

De oorsprong van het fief dateert uit 1231, met Jean, panetier du Comte de Mâcon, eerste bekende houder. Door de eeuwen heen veranderde de seigneury van handen door huwelijksallianties: Anne de Chevrier bracht Guillaume de Busseul in 1393, vervolgens erfde de familie Mareschal rond 1500. In de 16e eeuw trouwde Françoise Mareschal met Jean Mitte-Miolans de Chevrières, voordat het kasteel in 1659 werd verworven door Pierre Perrachon, seigneur van Senozan. Deze laatste vertrouwt hem, net als zijn opvolgers, toe aan bestuurders. In de 18e eeuw, de seigneury doorgegeven aan de Talleyrand-Périgord door het huwelijk van Madeleine Olivier de Senozan met Archambaud-Joseph de Talleyrand, broer van de beroemde diplomaat. Het kasteel bleef tot de 20e eeuw in particuliere handen, met de families Lacretelle, Monterrat en Renoud-Grappin.

Externe links