Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Bois-lès-Pargny is een gebouw uit de 17e eeuw in de gelijknamige gemeente Aisne. Het wordt onderscheiden door zijn kerker, geclassificeerd als een historisch monument in 1927, en de architectuur met roze en zandsteen stenen. De Lodewijk XIII toren, met zijn gecorbelde torens, draagt smeedijzeren ankers uit 1611, bouwjaar door de familie Maubeuge. Dit kasteel illustreert de aristocratische residentiële architectuur van de periode, met defensieve elementen nog zichtbaar.

De wachtkamer, gewelfd op de begane grond, getuigt van het strategische belang van de plaats. Een aaneengesloten stenen vleugel, toegevoegd in 1722, completeert het geheel. Het kasteel, met zijn typische materialen (stenen, zandstenen) en architectonische details (ankers, torentjes), weerspiegelt stilistische evoluties tussen het begin en het einde van de zeventiende eeuw. Zijn rangschikking in 1927 onderstreept zijn erfgoedwaarde.

Het monument maakt deel uit van het landschap van de Picard kastelen, een gebied gekenmerkt door feodale geschiedenis en vervolgens aristocratisch. Ten tijde van de bouw dienden de kastelen zowel als seigneuriële woonplaatsen als als symbolen van macht. De familie Maubeuge, genoemd als sponsor, behoorde waarschijnlijk tot de lokale adel en speelde een rol in het bestuur of de verdediging van de regio. De roze baksteen, een gemeenschappelijk Picardie materiaal, en de zandsteen voor de bases, waren pragmatische en esthetische keuzes typisch voor regionale architectuur.

Externe links