Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Combreux, gelegen in Tournan-en-Brie (Seine-et-Marne), vindt zijn oorsprong in de 12e eeuw met een eerste vermelding van een gebouw van Gervais de Combreux, waarvan er geen spoor is. Van de 14e tot de 16e eeuw werd het pand gehouden door de familie van La Mineray, voordat het werd verenigd met dat van Armainvilliers. Deze vroege gebouwen zijn nu verdwenen, waardoor er ruimte is voor het huidige gebouw.

De bouw van het huidige kasteel begon in 1770 voor Louis de Jaucourt (1726-1813), de eerste heer van de prins van Condé. Dit neoklassieke kasteel, soms toegeschreven aan architect Claude-Martin Goupy of zijn neef Martin II Goupy, belichaamt de fascist van de prerevolutionaire aristocratie. Zijn zoon, de markies de Jaucourt, organiseert er weelderige festivals onder de Restauratie en onderhoudt een persoonlijke bewaker, die het hoogtepunt van zijn politieke carrière markeert.

Het landgoed, met een park dat een stroom oversteekt die een waterkamer en een molen voert, weerspiegelt het enthousiasme van de 18e eeuw voor pittoreske landschappen. De markies de Jaucourt, minister van Staat en collega's van Frankrijk, is bezig met innovatieve landbouw, waarbij een kudde merino's uit de studs van Rambouillet en Malmaison wordt opgevoed. Bij zijn dood in 1852 kwam het kasteel in handen van Jules François Hennecart, parlementslid en burgemeester van Presles, die daar in 1888 overleed.

In 1896 werd het kasteel gegeven aan de zusters van Sint Vincent de Paul, die een bejaardentehuis voor nonnen stichtten. In de 20e eeuw werd de site een weeshuis (1915-1940), waar een Elzasschool de Duitse bezetting ontvluchtte (1939-1941) en vervolgens een klein seminarie herbergde in de jaren 1950, alvorens een college-lycée te worden tot de sluiting in 1984. Van 1998 tot 2019 herbergt het de sociale residentie Frédéric Ozanam, gewijd aan de integratie van jonge volwassenen.

De architectuur van het kasteel, aangevuld met een oranjerie en een koeler van het Eerste Rijk, maakt deel uit van een typisch briard landgoed. De boerderij, gedeeltelijk daterend uit de 17e eeuw, behoudt een opmerkelijke structuur en een put in perfecte staat. Hoewel de molen is verdwenen, getuigen het park en de gebouwen nog steeds van deze rijke geschiedenis, waarbij adel, landbouw en sociale roeping worden gemengd.

Externe links