Eerste bouw XVIe siècle (≈ 1650)
Begin van het werk, late Renaissance stijl.
XVIIe siècle
Voltooiing of wijziging
Voltooiing of wijziging XVIIe siècle (≈ 1750)
Duiventoren en klassieke elementen toegevoegd.
2 avril 1979
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 2 avril 1979 (≈ 1979)
Officiële bescherming van de duivenboom (box ZD 6).
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Pigeonnier (ZD 6): boeking bij beschikking van 2 april 1979
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
Bronnen vermelden geen sponsor of acteur.
Oorsprong en geschiedenis
Lamourette's dovecote, gelegen in Marsac, Occitanie, is een monument waarvan de bouw tussen de 16e en 17e eeuw. Zijn architectonische kenmerken weerspiegelen een stilistische transitie: de stenen dakramen, versierd met grondpedimenten en pincels, roepen het einde van de Renaissance op, terwijl de mulche cornice het klassieke tijdperk aankondigt. Deze details, gecombineerd met een platte tegelhoes die typisch is voor regionale duiven, onderstrepen de lokale verankering en de utilitaire rol van duiventeelt, symbool van sociale status in de moderne tijd.
De structuur bestaat uit een dovecote toren, waarschijnlijk gedateerd uit de zeventiende eeuw, aangevuld met een campanile of pijl, een terugkerend element in de landelijke architectuur van de regio. De ingang van de duiven, gelegen tussen de hoofdhoes en de campanile, illustreert een functioneel ontwerp aangepast aan het gebruik ervan. Het aangrenzende huis, dat nu gedenatureerd is, suggereert een seigneuriële of agrarische oorsprong, hoewel de bronnen niet de sponsor specificeren. Het monument werd opgenomen in de inventaris van Historische Monumenten bij bestelling van 2 april 1979, dus het beschermen van zijn dovecote (deel ZD 6).
De locatie van de dovecote, op ongeveer 5015 Lamourette, 82120 Marsac, in de Tarn-et-Garonne, plaatst dit monument in een gebied gekenmerkt door landelijke geschiedenis en bewaard gebleven taalkundige architectuur. De nauwkeurigheid van de locatie wordt als bevredigend beschouwd (noot 7/10), zodat een duidelijke identificatie in het landschap mogelijk is. Hoewel informatie over de toegankelijkheid (bezoeken, accommodatie) ontbreekt, maakt de registratie als historisch monument het een beschermd erfgoed, representatief voor de agrarische en symbolische constructies van het Oude Regime in Occitanië.