Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het château de la Groirie, gelegen in Trrange in de Sarthe (voorheen de historische regio Maine), is een landgoed gevormd in de zeventiende eeuw door de familie van La Rivière. Léonor de La Rivière verbleef er regelmatig al in 1652, en de site omvatte een huis lichaam, een kapel, een lek, gemeenten en tuinen. Een zonnewijzer, genoemd in 1652 in een poëtisch account, siert ook het domein. Dit monument illustreert de klassieke architectuur van de mancelregio, met gevels ritmisch door regelmatige spanten en zijpaviljoens.

In de 18e eeuw werd het landgoed geërfd door Alexandre Paul Louis François de Sanson de Lorchère. Een expertise van 1765 details haar organisatie: een 104-voets huis lichaam, een 87-voets vleugel behuizing keukens en kantoren, en een tweede 154-voets vleugel met oranjerie, stallen en zuivel. De oorspronkelijke kapel, gedateerd uit de 17e eeuw, werd tussen 1730 en 1740 vervangen door het huidige gebouw. Deze transformaties weerspiegelen de veranderende behoeften en aristocratische smaak van de tijd.

In de 19e en 20e eeuw behoorde de Groirie achtereenvolgens tot de families Grandval en Bayard de La Deuxtrie. Het landgoed werd op 3 mei 1974 opgenomen in de aanvullende inventaris van historische monumenten. De zonnewijzer, een emblematisch element van het park, werd in de jaren negentig verkocht door de Bayard familie en overgenomen door de graafschapsraad van Sarthe. Het ligt nu in het park van de abdij van de Epau.

Het kasteel veranderde in 2006 weer van hand toen de familie Durand eigenaar werd. De Commissie voert een actief beleid om het terrein te beschermen en te waarderen, met inbegrip van het herstel van gebouwen en de gedeeltelijke openstelling van het publiek. De oostvleugel, vroeger gewijd aan oranjerie en stallen, herbergt nu een evenementenlocatie die bijdraagt aan het behoud van het landgoed.

De architectuur van het kasteel wordt gekenmerkt door zijn rechthoekige plan geflankeerd door paviljoens, zijn klassieke gevels en zijn bijgebouwen georganiseerd rond een binnenplaats. De 18e-eeuwse kapel, circulaire ontsnapping en 19e-eeuwse landschapspark completeren dit ensemble. Sinds 1974 geniet het kasteel, zijn gemeenten, kapel en dovecote bescherming als historische monumenten, die hun erfgoedwaarde benadrukken.

Externe links