Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De grot Saint-Marcel, gelegen in Bidon en Ardèche, is sinds 1934 geclassificeerd voor zijn geologische formaties en prehistorische afzettingen. In 1836 ontdekte een jager het in 1892 door Édouard-Alfred Martel, die het in detail beschreef in Les Abîmes. De 57 km galeries zijn de thuisbasis van zacht litithisch gereedschap en sporen van neolithische bezetting, waaronder een schaapskooi en een dolmen.

Tussen 90.000 en 1000 v.Chr. werd de grot episodisch bezet, vooral tijdens de Mousteriaanse en oude Neolithische periodes. De opgravingen van René Gilles (1971) en Robert de Joly (1930-1940) onthulden instrumenten, een 20 000 jaar oude rotsschildering (rood-ocre) en agropastorale structuren. Na de bronstijd schudde de ingang vanzelf.

Het toerisme begon in 1838 onder impuls van de toenmalige burgemeester van Bernis, met bezoeken onder toezicht om plundering te voorkomen. De grot werd in de jaren zestig en tachtig gemoderniseerd: de aanleg van een toegangstunnel (1988), een licht schouwspel en de beveiliging van archeologische gebieden. Sinds 1989 is 600 meter toegankelijk voor het publiek, met meer dan 60.000 bezoekers per jaar.

De grot werd in 1934 gebouwd als historisch monument en een natuurgebied en is nu eigendom van Saint-Marcel-d'Ardèche, na een middeleeuwse donatie (1228). Het uitbreidende netwerk (64 km in 2020) omvat verdronken galeries en recente kamers zoals de Deconfinement Hall. Het combineert geologisch, archeologisch en speleologisch erfgoed, met een wereldreputatie.

De grot werd ook bestudeerd om zijn militaire potentieel tijdens de Tweede Wereldoorlog, met het leger piercing explosieve toegang tot munitie op te slaan (verlaten project). Sinds 2012 heeft het zijn officiële "s" verloren om de grot van Saint-Marcel te worden. Een wijnveroudering ervaring wordt uitgevoerd door lokale wijnmakers.

Geologisch gezien vormde de holte per ascensum aan het einde van de Mioceen, in krakende kalksteenn, tijdens de crisis van Messiniaanse zoutgehalte. De huidige ontwikkeling bedraagt meer dan 64 km, met een hoogte van 325 m, met inbegrip van putten en sifons verkend door clubs zoals ARSPAN of GASOIL.

Externe links