Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Walbach Castle, voor het eerst genoemd in 1336 als Burgerlin ("klein kasteel"), behoorde oorspronkelijk tot de familie Girsberg, die ook een deel van het dorp en het nabijgelegen Gigersburg kasteel bezat. In 1410 verplaatste Jean-Guillume de Girsberg het landgoed naar de Ribeaupierre, al eigenaar van de andere helft van Walbach. Dit kasteel, bescheidener dan de Gigersburg, diende waarschijnlijk als een secundaire residentie of bewakingspost in de vallei.

Aan het begin van de 16e eeuw kwam het kasteel in handen van de Walbach, vazalen van de Ribeaupierre, die belangrijke werken ondernam: de bouw van de toren van trappen en het hervormen van openingen (vensters, lintels gesneden van schelpen, typisch van de Renaissance). Na het uitsterven van de Walbach in 1559 keerde het landgoed terug naar de Ribeaupierre. In het midden van de 18e eeuw, bij gebrek aan onderhoud, verslechterde het kasteel diep. De Deux-Ponts-Birkenfeld, erfgenamen van de Ribeaupierre, lanceerden een grote restauratie tussen 1763 en 1771, zoals blijkt uit de data gegraveerd op de deuren van het hof. Een brand verwoestte echter de schuur in 1775, kort na dit werk.

De Franse Revolutie verliet het kasteel onbewoond tot 1800, toen het werd gekocht door de familie Martin. In 1898 verkocht Joseph Martin, toen burgemeester van Walbach, het aan de boer Hippolyte Blaise, wiens afstammelingen tot de jaren zestig eigenaar bleven. Beschadigd tijdens de Tweede Wereldoorlog (naastgelegen artilleriebatterij), werd het kasteel uiteindelijk geclassificeerd als een historisch monument in 1946. De architectuur combineert vandaag de dag een vier verdiepingen tellend huis, 15e-eeuwse defensieve elementen, en 18e-eeuwse interieurdecoraties (gevederde kachels geïnspireerd door Guebwiller's kraampjes).

De site onderscheidt zich door zijn gesloten binnenplaats, zijn wenteltrap en zijn zandsteen bank ramen. De wapens gehamerd op het pediment en de gedateerde deuren herinneren aan de politieke omwentelingen (Revolution, eigendomsveranderingen) die zijn geschiedenis markeerde. Ondanks de gedeeltelijke vernietiging, blijft er een getuigenis van feodale banden in de Elzas tussen nobele families (Girsberg, Ribeaupierre) en lokale vazalen, evenals architectonische aanpassingen over zes eeuwen.

Externe links