Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Coët-Candec, gelegen in de Morbihan, is een middeleeuws monument gebouwd in de 13e eeuw, vervolgens grondig herontworpen in de 15e eeuw, vooral in het centrale deel. Het bestaat uit een hoofdhuis omringd door twee concentrische behuizingen: de eerste, met muren van 4 meter hoog en sloten, had verschillende torens en een versterkte poort naar het noorden; de tweede beschermde toegang tot het hoofdgebouw. Binnen, een veelhoekige trap toren met schroeven en een voorlichaam blijven in de oostvleugel, terwijl een toren markeert de zuidwestelijke hoek. Twee gebeeldhouwde schoorstenen van Wapens, geclassificeerd als historische monumenten in 1958, ooit ingericht de zalen voordat werd overgebracht naar Pontivy Castle in 1961. De site, verlaten in de jaren 1950, is meer dan ruïnes vandaag.

In de 19e eeuw, onderging het kasteel esthetische en technische veranderingen: verbreding van de openingen, onderdrukking van de gordelroos, bekleding van de muren en gipsplafonds, en vervanging van de bestrating door parketvloeren punt van Hongarije. In de 14e eeuw werd het eigendom van de familie Chohan. Al in 1927 gedeeltelijk geclassificeerd (voor de schoorstenen), vervolgens vermeld als historisch monument in 1939, wordt het landgoed nu ondersteund door de vereniging Les Amis de Coëtcandec, opgericht in 2014. In 2021 heeft de Erfgoedmissie van Stéphane Bern 34.000 euro uitgetrokken om de traptoren te herstellen en de metselaars te stabiliseren.

De architectuur van het kasteel weerspiegelt een juxtapositie van tijdperken: het oudste deel, waarschijnlijk in het noorden, dateert uit de dertiende of veertiende eeuw, terwijl het centrale lichaam kenmerkend is voor de vijftiende eeuw. De gevel behoudt defensieve en residentiële elementen, zoals de traptoren en bijgebouwen. De site, hoewel gedegradeerd, getuigt van de opeenvolgende transformaties van een middeleeuwse vesting in een seigneuriale residentie, vóór de daling in de 20e eeuw. De lokale vereniging werkt voor haar behoud en verbetering, in een context van bedreigd Bretonse erfgoed.

Externe links