Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Robersart Castle, gelegen in Wambrechies in het noordelijke departement, heeft zijn oorsprong in de 10e eeuw als seigneuriële residentie. Op de huidige locatie was aanvankelijk het kasteel van hen, gebouwd in de 13e eeuw, voordat instorten in de 17e eeuw als gevolg van de instabiliteit van de bodems in de buurt van de Deûle. Zijn reconstructie in 1760, in opdracht van Louis Joseph de Broide, de lokale heer, gaf het zijn karakteristieke "U" vorm, combineren Renaissance stijl en latere aanpassingen.

In de 19e eeuw veranderde het kasteel meerdere malen van hand: in 1810 gekocht door de burggraaf van Quévy, burgemeester van Wambrechies gedurende 40 jaar, onderging hij grote verbeteringen. In 1866 erfde zijn nichtje, gravin Juliette de Robersart, de laatste kastanje. Het gebouw, geleidelijk verlaten, zag zijn Renaissance vleugel instorten in 1900, het jaar van zijn dood. In 1912 werd hij overgeplaatst naar de parochie.

De gemeente verwierf het kasteel in 1982 voor een symbolische frank. Het werk omvat de stabilisatie van funderingen (betonnen putten 15 meter diep), de reconstructie van de rechtervleugel na een explosie in 1997, en de volledige renovatie van de interieurs. Tegelijkertijd wordt het 9-hectarepark, met zijn opmerkelijke tuinen, gerenoveerd met een educatieve tuin en een rozentuin van 75 soorten, wat een groene long voor de stad wordt.

Sinds de jaren negentig heeft het kasteel culturele en sociale voorzieningen: het Doll and Ancient Toy Museum (opende in 1998), een crèche, een muziekschool, en lokale verenigingen (dans, yoga, koor). Deze activiteiten, gekoppeld aan evenementen georganiseerd door de vereniging Save the Castle of Robersart (gecreëerd in de jaren zeventig), maken het een centrale plaats van het gemeenschapsleven.

De geschiedenis van het kasteel weerspiegelt de sociale transformaties van Wambrechies: van een middeleeuwse seigneuriële residentie tot een multifunctionele openbare ruimte, tot een educatieve rol onder auspiciën van de kerk. De 30-jarige restauratiewerken illustreren de gemeentelijke inzet om dit erfgoed te behouden en zich aan te passen aan de hedendaagse behoeften.

Externe links