Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de la Souque werd gebouwd tussen 1881 en 1884 in Coubouléux, in de Tarn, onder de impuls van baron Arnaud d'André, afstammeling van een Toulousan edellijn verrijkt door de pastelhandel. De Parijse architect Ouder ontwierp dit Louis XIII stijl kasteel door het combineren van lokale roze stenen met witte stenen, symboliseren familie gehechtheid aan Picardië. Deze mix van materialen weerspiegelt ook het culturele erfgoed en de huwelijksbanden van de familie d-André, vooral met de Falguières de Rabastens.

In 1900 werd een extra vleugel toegevoegd aan het kasteel, dat de residentie werd van Anne D'André, de enige dochter van de Baron, na zijn huwelijk met Luis Graaf van Carné-Marcein. Hun afstammelingen, waaronder Guyonne de Guerdavid (vrouw van Hervé Le Rouge), behouden het eigendom tot 1971, toen het werd verkocht aan Philippe Clermont. Het kasteel veranderde vervolgens meerdere keren van hand, onder andere door Robert Jammes (1983/1989) en Christian Hess (tot 1997).

Op 21 juni 2002 verwoestte een brand het kasteel en vernietigde het het leisteendak (vervangen door zink) en al zijn interieurdecoraties, met uitzondering van de kapel Sainte-Anne, gewijd aan de gravin van Carné-Marcein. Dit drama markeerde een keerpunt in de geschiedenis van het monument, wiens gedeeltelijke restauratie de oorspronkelijke schittering niet kon herstellen. De buitenkant architectuur, gekenmerkt door een centraal lichaam geflankeerd door twee asymmetrische paviljoens en een geanimeerde gevel van banden en kroonlijsten, blijft echter een bewijs van de eclectische stijl van de late 19e eeuw.

André's familie, oorspronkelijk uit Buzet en verbonden met de hoofdsteden van Toulouse, speelde een sleutelrol bij het behoud van het lokale erfgoed. Arnaud van André, diplomaat en beschermheer, woonde kunstenaars als Franz Liszt bij en hielp de fresco's van de Notre-Dame du Bourg kerk in Rabastens te herstellen. Zijn gehechtheid aan de Tarn werd gerealiseerd door de bouw van de Souque, een symbool van een nobel en regionaal erfgoed.

Het kasteel, ontworpen als een aangename residentie, gehuisvest op de begane grond drie woonkamers (wit, rood, blauw), een biljart bibliotheek-kamer en een grote eetkamer. De ruimtelijke organisatie, met een verhoogde centrale behuizing en verschillende dakramen, illustreert de invloed van Parijse architectonische modellen aangepast aan lokale materialen. Vandaag belichaamt hij zowel de vroegere grootheid van een aristocratische familie als de grillen van erfgoedbehoud.

Externe links