Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de la Bellière, gelegen in de gemeente Champfrémont in het departement Mayenne, wordt voor het eerst genoemd in 1478. Dit fief was afhankelijk van de kastanje van de Poôté. In de 17e eeuw richtte de familie van de Portes daar een huis op, voordat het landgoed in 1695, door alliantie, aan de Vaucelles de Ravigny, een lijn afkomstig van de Poitou wiens wapenschild was zilver aan het hoofd van Gules belast met zeven knuppels goud.

Tussen 1790 en 1813 ondernam Emmanuel-Alexandre de Vaucelles de Ravigny grote renovatiewerkzaamheden onder leiding van architect Delarue. Op dat moment bestond het kasteel uit geboomde lanen, twee vijvers (aan het eind van de 19e eeuw gereduceerd tot één), en een kapel gewijd aan Saint-Hubert, oorspronkelijk verbonden met het Château de Ravigny maar diende in de Bellière in 1791. De gracht, gedeeltelijk ommuurd, wordt gevoed door een zijrivier van de Sarthon.

Het landgoed gaat dan door erfenis naar de Mery de Bellegarde, ook eigenaren van het bos naast Multon. In 1780 beschreef Pierre-François Davelu het kasteel als een plek met mooie lanen en een kapel. Op 6 september 1995 werd het monument als historisch monument opgenomen, dat zijn architectonische en historische erfgoed herkent.

Externe links