Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De heidense muur van de berg Sainte-Odile is een 11 km lange omheining, bestaande uit ongeveer 300.000 blokken cyclopeen zandsteen, tot 1,80 m breed en 3 m hoog. Gelegen op de toppen van de Bloss, Hohenbourg en Elsberg bergen, het omringt het plateau waar de abdij van Hohenbourg werd gesticht in de 7e eeuw door Saint Odile. De lay-out definieert een gebied dat beschutte populaties, sekten of verdedigingen heeft, hoewel de exacte functie (vluchteling, heilige behuizing of vesting) onzeker blijft.

De datering van de muur is onderhevig aan archeologische controverse. Opgravingen uit de jaren zeventig suggereren een Keltische oorsprong (Bronstijd of La Tene Periode), met reparaties in de vierde eeuw. De ontdekking van Romeinse munten (een antonine van 269 Dendrochronologische analyses van eikenhouten tenues (2001) dateren echter van de bouw of restauratie tussen 675 en 681, wat een Merovingische oorsprong ten goede komt.

De muur wordt voor het eerst genoemd in de Vita Otiliae (circa 950), waar de monniken van Saint Gallen roepen "hoge behuizingen" (Hoenburc) toegeschreven aan een Marcellin koning (onaangetast historisch). In 1050 bevestigde paus Leo IX in een luchtbel dat hij bij de abdij hoorde, waardoor elke exploitatie van het plateau verboden werd zonder toestemming. De bouwtechnieken (blokken gebonden door dubbelwandige tenors) en de afwezigheid van mortel herinneren andere Elzas muren, zoals die van Frankenburg, waarvan datering (gallo-Romeinse of merovingische) wordt ook besproken.

Gerangschikt als historisch monument in 1840 en een nationale archeologische site in 1987, heeft de muur schade (middeleeuwse carrières, vandalisme, wilde opgravingen). Sinds 1990 worden herstelcampagnes uitgevoerd met behulp van geschikte technieken (het leggen van droge stenen, het bevestigen door roestvrijstalen staven) om het oorspronkelijke uiterlijk te behouden. Recente opgravingen (1991/1992) hebben verfijnde kennis, maar hebben zich niet definitief tussen Keltische, Romeinse of Merovingische hypothesen gevestigd.

De site wordt nu beheerd in samenwerking met de staat, de regio Groot-Oosten en lokale verenigingen (Vrienden van de berg Sainte-Odile). Het illustreert de uitdagingen van het behoud van een monument waarvan de geschiedenis meer dan twee millennia beslaat, tussen legendes, religieuze kwesties (Merovingische abdij) en wetenschappelijke debatten. De staat van instandhouding varieert afhankelijk van het stuk, waarvan sommige zijn gebruikt als steengroeve of beschadigd door vegetatie.

Externe links