Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De fontein van de Clarisses, gelegen in Besançon in het departement Doubs, is een openbare fontein gebouwd in de 18e eeuw. Het is gelegen nabij de ingang van de voormalige artillerieschool op 4 Megevand Street. Zijn geschiedenis begon in 1698 met een eerste fontein, ondersteund door de muur van het klooster van de Clarisses en herbouwd in 1755 door architect Charles-François Longin. Dit monument, gemaakt van kalksteen met verschillende tinten, is een voorbeeld van klassieke architectuur, gekenmerkt door bas-reliëfs die een drietand van Neptunus en een religieuze scepter vertegenwoordigen, omgeven door palmbomen van geduld.

De fontein is een bewijs van het belang van openbare waterpunten in steden in de 18e eeuw, toen Besançon, een strategische stad dicht bij de Zwitserse grens, ervaren gemarkeerde stedelijke en militaire ontwikkeling. De fonteinen dienden dan als zowel watervoorziening voor de bewoners als decoratieve elementen die het prestige van de stad weerspiegelen. Hun bouw was vaak gekoppeld aan kloosters of religieuze instellingen, zoals blijkt uit het klooster van de Clares.

De fontein van de Clarisses illustreert het architectonische en artistieke erfgoed van Besançon. De inscriptie in de Merimée basis en de precieze locatie (4 rue Mégevand) maken het tot een belangrijk onderdeel van het stedelijke landschap, geassocieerd met de religieuze en militaire geschiedenis van de stad. De bas-reliëfs, van klassieke stijl, herinneren zich de artistieke invloeden van de periode, waarbij mythologische en religieuze symbolen worden gemengd.

Externe links