Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De boerderij van Aleyrangues, gelegen in Comiac (Sousceyrac-en-Quercy), bestaat uit een huis en een schuur-stabiel die een oude kern vormen, aangevuld met een tweede schuur en een monumentale put. De gebouwen, in granieten balgen met gesneden stenen lijsten, illustreren een landelijke architectuur aangepast aan de landbouwbehoeften. Het huis, op twee niveaus, heeft een schist lauze dak en een overdekte gevel om een stenen veranda te installeren. Binnen, een grote broodoven, een stencil met stenen planken, en een open haard gesneden met rots motieven (XVIII-XIX eeuwen) getuigen van huiselijk leven.

De site is getuigd uit de middeleeuwen, met een voortdurende familiebezetting sinds de 16e eeuw. Het huidige huis, gedeeltelijk daterend uit de tweede helft van de 16e eeuw, werd in 1802 gewijzigd door de metselaar Jacques Maisonobe voor Jean Bennet, burgemeester van Comiac (1815-1821). Een inscriptie op de deurlintel ("MACON 1802 IEAN BENNET / IACQUES MAISONOBE MAITRE") en een religieuze decoratie ("JEZUS CHRISTUS" met een patté kruis) markeren deze transformatie. De staltafels, op twee niveaus (stabiel op de begane grond, schuur op de hoogte), werden in 1867 voltooid door een duivenvarken en in 1883 door een tweede schuur.

De boerderij weerspiegelt de evolutie van landbouw- en sociale praktijken in Quercy, van de Ancien Régime tot de 19e eeuw. Het gehucht Alayrangues, genoemd op de Cassini-kaart, werd bewoond door families van boeren zoals het Bennet, lokale landeigenaren. De sinds 2023 beschermde elementen (logis, putten, schuurgevels) benadrukken de erfgoedwaarde van dit complex, waarbij landbouwfunctionaliteit en architectonisch erfgoed worden gecombineerd. De cantou (traditionele route), de oude latrines, en de schoorsteenstronk versierd met ballen herinneren aan de invloeden van nabijgelegen seigneuriale huizen, zoals het kasteel van Montal.

De sponsor van het werk van 1802, Jean Bennet (1777 Zijn achterkleinzoon, Baptiste Bennet, bouwde het landgoed in de 19e eeuw en voegde de laatste bijgebouwen toe. De boerderij, nu gedeeltelijk geclassificeerd als een historisch monument, illustreert zo vijf eeuwen van het Occitaanse platteland geschiedenis, tussen middeleeuwse tradities en moderne aanpassingen.

Externe links