Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Luberon Massif is een 60 km lang bergcomplex gelegen tussen de departementen Vaucluse en de Alpes-de-Haute-Provence, in de regio Provence-Alpes-Côte d'Azur. Het hoogste punt, de neger Murre, bereikt 1,125 meter boven de zeespiegel. Het bestaat uit kalksteen en marnes, het is de thuisbasis van een verscheidenheid van ecosystemen, van cederbossen tot mediterrane garrigues, en een rijke fauna waaronder bedreigde roofvogels zoals Bonelli's adelaar.

De eerste vermelding van het massief dateert uit de oudheid onder de naam Louerionos, opgeroepen door de Griekse geograaf Strabon. In de Middeleeuwen is de strategische ligging tussen de vallei van Calavon en de Durance een versterkte doorgangsplaats, met name de Combe de Lourmarin. De geplaveide dorpen, zoals Bonnieux of Gordes, getuigen van een oude menselijke bezetting, die teruggaat tot het Paleolithische, met grafgrotten en rotshutten.

Luberon is lange tijd een belangrijke hulpbron geweest voor de lokale bevolking: houtkap voor steenkool, kalksteengroeven (zoals Ménerbes steen) en grazen voor kuddes. In de 19e eeuw nam de strategische rol van de stad af door industrialisatie, maar werd het een symbool van de landelijke Provence, bewaard sinds 1977 door het Regionale Natuurpark van Luberon, geclassificeerd als biosfeerreservaat door UNESCO in 1997.

Tegenwoordig combineert het massief cultureel toerisme (dorpen geclassificeerd als Ménerbes of Roussillon), landbouw (vignobles AOC Luberon, truffels, lavendel) en milieubescherming. Het mediterrane klimaat, gekenmerkt door droge zomers en regenachtige herfsts, bevordert uitzonderlijke biodiversiteit, met 1.500 plantensoorten en een avifauna die 50% van de Franse soorten vertegenwoordigt. Provençaalse markten, zoals die gecreëerd in de 16e eeuw, bestendigen eeuwenoude tradities.

De Luberon is ook een plaats van artistieke inspiratie, vereeuwigd door schrijvers als Peter Mayle (een jaar in de Provence) of Henri Bosco, en schilders zoals Paul Guigou. De kelder bevat fossielen van het Mesozoïcum, beschermd in een geologisch natuurgebied, terwijl de landschappen dienden als achtergrond voor iconische films, van Jean de Florette tot Zwembad.

Externe links